26سوى تو دراز نمىكنم تا تو را بكشم؛ زيرا من از خداوند، پروردگار جهانيان، مىترسم من مىخواهم تو با گناهِ من و گناهِ خودت [به سوى خدا] بازگردى و درنتيجه از اهل آتش باشى؛ و اين است سزاى ستمگران. پس نفسِ [اماره]اش او را به قتل برادرش ترغيب كرد و وى را كشت و از زيانكاران شد.
2. يهوديان پيامبركش
تاريخ يهود مملو از جرايم ارهابى، خشونت و آدمكشى مانند كشتن پيامبران است؛ آنگونه كه قرآن نيز به آن اشاره مىكند، آنجا كه مىفرمايد:
(إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِآيٰاتِ اللّٰهِ وَ يَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَ يَقْتُلُونَ الَّذِينَ يَأْمُرُونَ بِالْقِسْطِ مِنَ النّٰاسِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذٰابٍ أَلِيمٍ أُولٰئِكَ الَّذِينَ حَبِطَتْ أَعْمٰالُهُمْ فِي الدُّنْيٰا وَ الْآخِرَةِ وَ مٰا لَهُمْ مِنْ نٰاصِرِينَ) (آلعمران: 21و22)
كسانى كه به آيات خدا كفر مىورزند، و پيامبران را بهناحق مىكشند و دادگستران را به قتل مىرسانند، آنان را از عذابى دردناك خبر ده. آنان كسانىاند كه اعمالشان در [اين] دنيا و [در سراى] آخرت، به هدر رفته است و براى آنان هيچ ياورى نيست.
و نيز مىفرمايد:
(ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ مٰا ثُقِفُوا إِلاّٰ بِحَبْلٍ مِنَ اللّٰهِ وَ حَبْلٍ مِنَ النّٰاسِ وَ بٰاؤُ بِغَضَبٍ مِنَ اللّٰهِ وَ ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ذٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كٰانُوا يَكْفُرُونَ بِآيٰاتِ اللّٰهِ وَ يَقْتُلُونَ الْأَنْبِيٰاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ ذٰلِكَ بِمٰا عَصَوْا وَ كٰانُوا يَعْتَدُونَ) (آلعمران: 112)
هر كجا يافته شوند، به خوارى دچار شدهاند؛ مگر آنكه به پناه امان خدا و زينهار مردم [روند] و به خشمى از خدا گرفتار آمدند و [مُهر] بينوايى بر آنان زده شد. اين بدان سبب بود كه به آيات خدا كفر مىورزيدند و پيامبران را بهناحق مىكشتند. [و نيز] اين [عقوبت] به سزاى آن بود كه نافرمانى كردند و از اندازه مىگذرانيدند.