66كه انجام دادهام، بار هيزمى بود بر دوشم به سوى جهنم، چقدر اين تعبير آموزنده است؟ اين تعبير چه چيزى را تلقين مىكند؟ اولاً آمدهام و مهمانم، ثانياً كارم چيست؟ آمدهام پناه ببرم به شما از گناه، كدام گناه؟ گناهى كه اولين ضربه را به من مىزند.
وقتى انسان در اين چند جمله دقت مىكند، مىبيند اين زيارت چه پيام عميقى دارد، چه تلقينى به زاير مىكند، اين است كه گفتيم يك سوم زيارتنامهها بحثهاى تلقينى است كه زاير را تربيت مىكند.
نتيجه
هر يك از ائمۀ معصومين عليهم السلام مثل يك دريا هستند. درياى آب شيرين و زلال، آب حيات، افرادى كه به سراغ اين دريا مىروند، هر كدام پيمانهاى دارند و به اندازۀ پيمانۀ خود مىتوانند برداشت كنند، بعضى همراه با يك استكان مىروند و آب برمىدارند، دريا بخيل نيست، پيمانۀ وجودى ما كوچك است، برخى يك كف آب برمىدارد، اما بعضى استخر وجودخود را به اين دريا متصل مىكنند، نگوييد با وجود زيارت هر يك از ائمۀ معصومين پس چرا ما اين چنين هستيم؟ او كامل است، من كه مىروم بايد استعداد دريافت داشته باشم، قرآن مىگويد: «أَنْزَلَ مِنَ السَّمٰاءِ مٰاءً فَسٰالَتْ أَوْدِيَةٌ بِقَدَرِهٰا». 1 آب باران كه نازل مىشود محدوديتى در آن نيست، اما اين زمينها هستند كه هر كدام به اندازۀ گنجايش خود از آب باران استفاده مىكنند، هر دره و هر وادى به اندازۀ گنجايش خود بهره مىگيرد.
بنابراين هنگامى كه به كنار قبر هر يك از ائمۀ معصومين عليهم السلام مىرويم بايد با اين سه نيت باشيم: 1. كامل كردن معارف الهى. 2. آشنايى با ارزشهاى اسلامى، چه چيزى ارزش است و چه چيزى ضد ارزش، در زيارتنامهها صفات دشمنان هم گفته مىشود، در زيارت عاشورا بيشتر ضد ارزشها بيان شده است، يعنى صفات دشمنان.
3. تلقينها؛ اگر واقعاً بفهميم در اين زيارات چه مىگوييم، يك جلسه زيارت، ما را