565ب ) مقصود از رفع در آيۀ شريفه چيست؟

در اين‌جا دو احتمال وجود دارد:

1. مقصود از «رفع»، تعظيم و ترفيع قدر بيوت است كه همان رفع معنوى است. ¹

همان گونه كه در قرآن مى‌خوانيم: «وَ رَفَعْنٰاهُ مَكٰاناً عَلِيًّا»؛ ² و ما مقام او را بلند و مرتبه‌اش را رفيع گردانيديم.

2. «مقصود از رفع بالا بردن ساختمان قبر و بالا بردن پايه‌ها و ديوارها و صيانت آن از فرو ريختن آن است». ³ چنانچه قرآن مى‌فرمايد: «وَ إِذْ يَرْفَعُ إِبْرٰاهِيمُ الْقَوٰاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَ إِسْمٰاعِيلُ ...». ⁴ زمخشرى در تفسير اين آيه مى‌گويد: «رفع بيوت، يا به معناى بناى بيوت است، همانند آيۀ شريفه «وَ إِذْ يَرْفَعُ إِبْرٰاهِيمُ...» و يا به معناى تعظيم بيوت و بالا بردن قدر و منزلت بيوت است. ⁵

سيرۀ سلف و بناى بر قبور

با مراجعه به تاريخ مسلمين بعد از ظهور اسلام پى مى‌بريم كه احداث بناى بر قبور، سيرۀ عملى مسلمين در طول تاريخ بوده و هرگز مورد اعتراض هيچ يك از صحابه و تابعين تا اين زمان واقع نشده است و تنها گروهكى به نام وهابيون، در عمل و گفتار با اين كار مخالفت نموده‌اند. اكنون به نمونه‌هايى كه در اين مورد از احاديث استخراج شده است، توجّه فرماييد:

1. ابو جعفر گفته است: «فاطمۀ زهرا عليها السلام ، قبر حمزه را زيارت مى‌كرد و آن را تعمير و اصلاح مى‌نمود و با سنگ، علامتگذارى كرده بود». ⁶

2. بخارى در صحيح خود روايت كرده است: «بعد از وفات حسن بن حسن بن