540ابن تيميه و بعدها وهابيان در خصوص نظرات خودشان، دربارۀ حرمت زيارت قبور به طور عموم و نيز در مورد زيارت قبر پيغمبر صلى الله عليه و آله و ديگر اهل بيت بالاخص، بسيار پافشارى مى‌كنند. همچنين او احاديثى را كه مربوط به مشروع بودن و مستحب بودن زيارت قبر پيغمبر صلى الله عليه و آله مى‌باشد، ضعيف و مجعول مى‌داند و مى‌گويد:

1. تمام احاديثى كه از پيامبر صلى الله عليه و آله دربارۀ زيارت قبرش وارد شده است، ضعيف بلكه جعلى است. ¹ همچنين دست گذاشتن روى قبر پيغمبر صلى الله عليه و آله و بوسيدن قبر جائز نيست و مخالف توحيد است. ²

او از جمله حديثى را كه از طرق گوناگون اهل تسنّن از پيامبر صلى الله عليه و آله روايت شده كه:

«من زار قبرى وجبت له شفاعتى»؛ ³ هر كه قبر مرا زيارت كند، شفاعت از او، بر من واجب است، را صحيح نمى‌داند. از مستندات عمدۀ ابن تيميه، عمل سَلَف يعنى صحابۀ پيامبر صلى الله عليه و آله و تابعين مى‌باشد. امّا در مواردى از جمله در خصوص زيارت قبور و نزديك شدن به قبر پيامبر صلى الله عليه و آله ، عمل سَلَف را قبول ندارد و مى‌گويد: عمل سلف، كافى نيست و دليل ديگرى لازم مى‌باشد. وى حتّى مشاهدۀ قبر پيغمبر صلى الله عليه و آله را ممنوع مى‌داند. ⁴

2. محمد بن عبد الوهاب در كتابُ التّوحيد خويش از مالك روايتى نقل كرده كه چنين است: «امام مالك درموطّأ روايت كرده است كه آن رسول خدا صلى الله عليه و سلم ارشاد مى‌فرمايد:

اللهمَّ لاتَجعل قبرى وثناً يعبد. أشتَدَّ غَضبُ اللّٰه على قومٍ اتَّخذوا قُبورَ أنبيائِهم مساجِد»؛ اى پروردگار، قبرم را بُت مساز كه از آن، پرستش به عمل آيد. ملّتى كه قبر پيامبرشان را به سجده‌گاه درآورند، مورد خشم شديد خداوند قرار گرفته‌اند. ⁵