441خدا مغفرت بخواهند و پيامبر هم براى آنان از خداوند آمرزش بطلبد، خدا را توبه‌پذير و مهربان خواهند يافت.
تاريخ، بسيارى از زايران مرقد پيامبر صلى الله عليه و آله را مى‌شناسد كه در مزار و مرقد پيامبر به پيشگاه خداوند توبه و التجا نموده و رضاى الهى را كسب كرده‌اند و يا حتى از بيمارى‌هاى سخت، شفا گرفته‌اند.
علماى اهل سنت نقل كرده‌اند كه ابن منكدر،از بزرگان تابعين (م 130ق)، با اصحابش در مجلسى كه مى‌نشست، هرگاه تشنگى شديدى بر او عارض مى‌شد، برخاسته و صورت بر قبر پيامبر مى‌نهاد و بر مى‌گشت. هنگامى كه مورد سؤال قرار مى‌گرفت، مى‌گفت: حالت خطرناكى به من دست مى‌دهد كه در اين حالت، به وسيلۀ قبر پيامبر شفا مى‌طلبم. و نيز به محلى در صحن مسجد مى‌آمد و در آن‌جا خود را به خاك مى‌افكند. وقتى علت را مى‌پرسيدند، مى‌گفت: در خواب، پيامبر را در اين مكان ديدم. 1
آيا وقتى پيراهن حضرت يوسف عليه السلام ، چشم نابيناى حضرت يعقوبِ فراق كشيده و هجران ديده را بينا مى‌كند، مرقد رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله نمى‌تواند كرامت نشان دهد؟ وقتى بنا به روايات، غبار مدينه، شفابخش جذام باشد، تربت پيامبر صلى الله عليه و آله و امام حسين و قبر امام رضا عليهما السلام شفا نمى‌دهد؟ مگر نه اين‌كه دختر آن رسول پاك، حضرت فاطمه عليها السلام پس از وفات پيامبر، كنار قبر پدر ايستاد و مقدارى از خاك قبر را برداشت و بر ديدگان خويش نهاد و گريست و گفت: ما ذا على من شمّ تربة أحمد أن لا يشمّ مدى الزمان غواليا 2
چه باك! آن كس را كه تربت محمد را بوييده، هرگز در طول زمان، مشگ و بوهاى خوش را نبويد؟