402ادب بجاى آورد و از دور عرض ارادت نمايد، دل اجازه نمى‌دهد و شور نمى‌گذارد، سرانجام شور نشأت گرفته از شعور، او را به كنار ضريح مى‌كشاند.
سعى مى‌كند كه صورتش را بر ضريح نگذارد كه گَرد گناه بر چهره‌اش نشسته و تيرگى گناه بر رويش سايه انداخته است، ولى بارقۀ اميد بر دلش نورافشانى مى‌كند و نويد و رحمت پروردگار بر سرش بال مى‌گستراند، با يك دنيا اميد صورت بر ضريح مى‌گذارد و باران اشكش جارى مى‌شود و زير لب زمزمه مى‌كند: «بَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ وَ رَبٌّ غَفُورٌ». 1 آن‌گاه تصميم جدى به انجام خير در تمام سلول‌هاى مغزش نقش مى‌بندد و دلش به مغفرت خداوند غفور گواهى مى‌دهد و خود را شايستۀ ديدار مى‌بيند و در انتظار عنايت محبوب مى‌نشيند كه گرامى داشتِ مهمان، سيرۀ اين خاندان است. 2
آداب زيارت
شايسته است زاير حريم خاندان عصمت و طهارت نكات زير را در زمينۀ آداب زيارت بجا آورد:
1. در طول مسافرت از كارهاى لغو و بيهوده و انجام كار ناصواب به شدت پرهيز كند كه چه بسا مانع قبولى زيارت و ديگر اعمال انسان بشود.
2. به هنگام تشرف به زيارت حتماً با وضو باشد و پيش از ورود غسل زيارت كند.
3. لباس‌هاى پاكيزه بپوشد و خود را خوشبو سازد.
4. در آستانه بايستد و اذن دخول بخواند، هر وقت دلش رقّت پيدا كرد، آن را نشانۀ اذن بشمارد و با توجه به اين‌كه حرم يكى از بيوتات رسول اكرم صلى الله عليه و آله و محل نزول فرشتگان است، با خضوع و خشوع و توجه كالم وارد حرم شود.
5. براى ديگر زايران ايجاد مزاحمت ننمايد.
6. در احترام به زوّار و خدّام تلاش كند، زيرا احترام به آنها، احترام به امامان و امامزادگان است.