1) . «كان رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله يصلّى على الخمرة». تاريخ اصبهان، أبى نعيم، ج 2، ص 141؛ المصنف، ج 1، ص 394؛ السنن الكبرى، بيهقى، ج 2، ص 421؛ سيرتنا، ص 130؛ مجمع الزوائد، ج 2، ص 56 - 57؛ به نقل از طبرانى در الأوسط والصغير با سندهايى كه رجال بعضى از آنها موثق هستند.

2) . «انّ النبى كان يصلّى على الخمرة». السنن الكبرى، بيهقى، ج 1، ص 421؛ مسند احمد، ج 1، ص 269، 309، 320، 358، با سندهاى متعدّد؛ ترمذى، ج 2، ص 151 كه اين دو، بابى را براى خمره گشوده‌اند؛ سيرتنا، ص 129؛ منحة المعبود، ج 1، ص 85؛ المصنف، ابن ابى شيبه، ج 1، ص 398؛ در مجمع الزوائد، ج 2، ص 56 و 57، از جابر نقل مى‌كند كه وى گفته است: رسول خدا صلى الله عليه و آله بر خمره نماز مى‌خواند. راوى خبر هم بزّاز است.

3) . «كان النبى صلى الله عليه و آله يصلّى على الخمرة». مسند احمد، ج 2، ص 92 و 98 با دو سند، و در ج 6، ص 111 چنين آمده است: «انّ النبى صلى الله عليه و آله سجد على الخمرة؛ يعنى: همانا پيامبر صلى الله عليه و آله بر خمره سجده مى‌كرد». الطبقات، ج 1، ص 160، ق 2؛ ترمذى، ج 2، ص 151؛ شرح عون المعبود، ج 1، ص 108؛ مجمع الزوائد، ج 2، ص 56 - 57، به نقل از احمد و بزّاز و طبرانى در الكبير والأوسط، و اين عبارت به آن اضافه شده است: «يسجد عليها؛ و بر آن سجده مى‌كرد»؛ المصنف، ابن ابى شيبه، ج 1، ص 399.

4) . «انّ النبى صلى الله عليه و آله كان يصلّى على الخمرة». مسند احمد، ج 6، ص 149، 179، 209، 248 و 334، با سندهاى متعدد الطبقات، ج 1، ص 160، رقم 2 با سندهاى متعدد. و در بابى كه به همين عنوان گشوده است، ترمذى بعد از نقل اين حديث از ابن عباس مى‌گويد: در اين باب رواياتى از امّ حبيبه و ابن عمر و امّ سليم و عايشه و ميمونه و امّ كلثوم - دختر ابى سلمه - نيز وارد شده است. و سپس مى‌افزايد: حديث ابن عباس صحيح بوده و بعضى از اهل علم به آن فتوا داده‌اند. و احمد و اسحاق گفته‌اند: نماز خواندن بر خمره از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل شده است (منحة المعبود، ج 1، ص 85؛ مجمع الزوائد، ج 2، ص 56 -57).

5) . مسند احمد، ج 6، ص 302؛ ترمذى، ج 2، ص 151؛ سيرتنا، ص 130؛ بحار الأنوار، ج 85، ص 157 از امام صادق و حضرت على عليهما السلام است كه: «ان رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله كان يصلّى على الخمرة» .