131قبل از سفر پدرش به هند، او از محضر درس سيد شريف و عالم فاضل، محمدبن جويبربن محمدبن حبل ثمارى حسينى مدنى 1 و از شيخ محمدبن خاتون عاملى 2 و از ميرزا محمدبن علىبن ابراهيم استرآبادى 3 و از شيخ عبداللهبن حسنبن سليمان، مشهور به سليمانى مدنى 4 استفاده كرد.
او عالمى عامل و دانشمندى باكمال بود. آرامش و تواضع در چهره نورانىاش ديده مىشد. احترام خاصى براى دانشمندان و اهل حديث قابل بود. با خويشان، مودت و با دوستان برادرى مىكرد. حسن خلق، بيان رسا، سخاوت و متانت داشت. سيد ضامنبن شدقم حسينى مىنويسد:
در مجالس بىشمارى او را ملاقات كردم. برخى به دلايلى (ذكر ننموده) 5 به او توهين مىكردند، اما او هرگز خشمگين نمىشد و با طمأنينه و تواضع رفتار مىكرد و از دايره حق و گفتار درست بيرون نمىرفت و هرگز از او كلمه ناسزايى شنيده نمىشد. هرچقدر براى او درشتى مىكردند، او با