83اين آيه مربوط به آن فرزندانى است كه در عمل صالح نتوانستند به پايه پدران برسند. خداى تعالى، براى اينكه چشم پدرانشان روشن شود، آن فرزندان را به پدران خود ملحق مى‌سازد. ¹

همچنين در جاى ديگر فرمود:

اطفال شيعيان ما نيز از مؤمنين هستند، فاطمه(عليها السلام) آنان را تربيت مى‌كند و اينكه خداى تعالى فرمود: أَلْحَقْنٰا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ معنايش اين است كه روز قيامت آن اطفال را به سوى پدران خود هدايت مى‌كند. ²

نيز آن حضرت فرمود:

وقتى طفلى از اطفال مؤمنين از دنيا مى‌رود، يك منادى در ملكوت آسمان‌ها و زمين ندا مى‌دهد: «آگاه باشيد فلانى پسر فلان شخص از دنيا رفت». آن‌گاه وارسى مى‌كنند، اگر قبل از آن طفل، پدر و مادرش يا يكى از آن دو يا بعضى از خويشاوندان طفل مرده باشند، طفل را به او مى‌سپارند تا تغذيه‌اش كند. وگرنه او را به دست فاطمه(عليها السلام) مى‌دهند كه غذايش دهد، تا اينكه پدر و مادرش، يا يكى از آن دو يا يكى ديگر از بستگانش كه از مؤمنين باشد از راه برسد، آن وقت فاطمه(عليها السلام) طفل را به او مى‌سپارد. ³

ممكن است كسى بگويد از اين حديث تكامل اثبات نمى‌شود؛ زيرا سخن از تغذيه شدن است و تغذيه دلالتى بر تكامل ندارد؟ در پاسخ