143هفت- نجاشى(رحمه الله) در كتاب «رجال» و طوسى(رحمه الله) در كتاب «فهرست» خود آوردهاند كه صفوان بن يحيى نزد اهل حديث موثقترين و عابدترين اهل زمان خود مىباشد. او وكيل امام رضا(ع) و امام جواد(ع) و نزد آنان داراى منزلت ويژه بود. صفوان در مسجد الحرام با «عبدالله بن جندب» و «على بن نعمان» هم پيمان شد كه اگر هر كدام از آنان زودتر از دنيا رفت، ديگران تا پايان عمر به جاى او نيز اعمالش را انجام دهند. وقتى دوستانش از دنيا رفتند، صفوان به پيمان خود وفا كرد و هر روز 150 ركعت نماز مىخواند، سه ماه از سال را روزه مىگرفت و هر سال سه بار حقوق مالى خود را مىپرداخت. او غير از اين موارد، هر كار خوب و پسنديدهاى كه براى خود انجام مىداد، همان را نيز از طرف آن دو به جا مىآورد. 1
براساس سخن نجاشى، صفوان بن يحيى همه كارهايى كه انجام آن را براى خود مىپسندد، به نيابت از دو دوست از دست رفتهاش انجام مىدهد. البته حجّيت فعل او از اين جهت است كه وى از اصحاب خاص و وكيل امام معصوم(ع) است، و بديهى است كه ممكن نيست چنين شخصى بدون تأييد نظر امام(ع) چنين كارى انجام دهد يا اگر كار او خلاف شرع باشد، امام(ع) نسبت به آن سكوت نمايد. 2