132وى در توضيح بيشتر مى‌نويسد:

حرف «لام» در لِلْإِنْسٰانِ ، به معناى «على» است؛ مانند قول خداى متعال در آيه 52 غافر: لَهُمُ اللَّعْنَةُ . بنابراين معناى آيه اين است كه چيزى بر عليه انسان نيست، مگر عمل خودش، يعنى به لحاظ كيفر، فقط در مقابل اعمال خود كيفر مى‌شود و نه اعمال ديگران، اما به لحاظ پاداش، مانعى از بهره‌مندى انسان از عمل ديگران نيست. ¹

پاسخ علامه طباطبائى(قدس سره) به شبهه

علامه طباطبائى(قدس سره) اساساً عبادت‌هايى را كه ديگران به ميت هديه مى‌كنند، به نوعى عمل خود ميت دانسته، از مصاديق مٰا سَعىٰ بر مى‌شمارد. وى پس از اينكه «لام» در لِلْإِنْسٰانِ را لام ملكيت حقيقى مى‌خواند مانند ملكيت انسان نسبت به چشم، گوش و ساير اعضاى خود، نه مانند ملكيت انسان نسبت به خانه و فرش كه ملكيتى اعتبارى و به معناى جواز تصرف است مى‌گويد:

به اقتضاى اين ملكيت حقيقى، اعمال انسان هرگز به طبع خود از انسان جدا نخواهد شد. بنابراين بعد از انتقال آدمى به سراى ديگر، تمامى اعمالش، چه خير و چه شر، با او خواهد بود. ²

وى در ادامه مى‌گويد:

بهره‌مندى انسان بعد از مرگ، از استغفار مؤمنين و اعمال صالح و