110هرگاه پوستشان بريان و پخته گردد، براى آنها پوستهاى ديگرى به جاى آن بياوريم تا [كاملاً] عذاب را بچشند. حقّا كه خداوند مقتدر و داراى حكمت است.
صدرالمتألهين(رحمه الله) آيه ياد شده را اشاره به تبدّل ابدان مثاليه كه منعكس كننده تكامل برزخى نفسانى است، مىداند. به اعتقاد ايشان تكامل انسان در عالم برزخ و آخرت در قالب بدن مثالى است. وى با استفاده از آيات و روايات معتقد است كه انسانها براساس هيئتهاى متناسب با اخلاقشان محشور مىشوند و براى هر يك از خُلقهاى مذموم، كه ملكه انسان شده است، بدنهاى مختص به آن مىباشد. آنگاه هر يك از اين خُلقهاى مذموم كه در اثر عذاب شديد از نفس زائل شود، نفس از بدنى كه متناسب با آن خُلق است، به بدن ديگرى كه مربوط به خُلق ديگر است، منتقل مىشود و پيوسته اين جريان ادامه مىيابد تا آنكه تمام اخلاق ناپسند قابل زوال از نفس انسانى، كاملاً زائل گردد؛ 1 چنانكه برخى تعبير «بدلنا جلودا» در آيه شريفه را تأييدى بر ديدگاه تبديل و تجدد امثال دانستهاند و نه حركت و رويش، چون آيه نمىفرمايد دوباره آن پوست را مىرويانيم، بلكه مىفرمايد: به جاى پوست ذوب شده، پوست ديگرى بر آنان مىپوشانيم. 2
البته سخن صدرالمتألهين(قدس سره) ظاهراً درباره گنهكارانى صادق است كه با ايمان از دنيا رفتهاند، نه كافر؛ زيرا برخى از آيات بر خلود كافران در آتش جهنم دلالت دارد.