87راوى گويد: از امام صادق(ع) در مورد امام جماعتى كه شيعه است و قدحى بر او وارد نيست جز اينكه با پدر و مادرش با سخنان تند صحبت مىكند پرسيدم كه آيا پشت سر او قرائت خود را بخوانم؟ فرمودند: قرائت را نخوان مگر اينكه عاق پدر مادر شده باشد و رابطهاش با آنها قطع شده باشد.
در اين روايت روشن است منظور از «لاتقرا خلفه» اين است كه به چنين شخصى اقتدا كن و چون اقتدا صحيح است قرائت سوره لازم نيست.
عَنْ يُونُسَ بْنِ يَعْقُوبَ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللهِ(ع) عَنِ الصَّلَاةِ خَلْفَ مَنْ أَرْتَضِي بِهِ أَقْرَأُ خَلْفَهُ قَالَ مَنْ رَضِيتَ بِهِ فَلَا تَقْرَأْ خَلْفَه. 1
يونس بن يعقوب مىگويد: از امام صادق(ع) در مورد خواندن نماز پشت سر كسى كه مورد رضايت من است پرسيدم كه آيا پشت سرش قرائت بخوانم؟ فرمودند: كسى كه به او رضايت دارى پشت سرش قرائت مخوان.
در اين روايت نيز از قرائت پشت سر امامى كه رضايت به او وجود دارد [ظاهراً مراد رضايت در اعتقادات است]، نهى شده است؛ چراكه اقتدا صحيح است.
ذكر اين نكته ضرورى است كه گرچه در مواردى حتى در نماز جماعت صحيحه و در فرض تحقق اقتدا نيز، در برخى صور، امر به قرائت نماز شده يا مأموم در خواندن يا ترك قرائت تخيير دارد مانند نماز اخفاتيه و جهريهاى كه مأموم صداى امام را هرچند به صورت همهمه نمىشنود؛ ولى هرگاه به صورت مطلق امر به قرائت مىشود مستلزم اين است كه اقتداى صحيح صورت نپذيرفته است.
دسته چهارم: رواياتى كه در غير حالت تقيه، از نماز پشت سر مخالف نهى مىكند.
صحيح اسماعيل جعفى
محمّد بن الحسن باسناده عَنْ الْحُسَيْنُ بْنُ سَعِيدٍ عَنِ النَّضْرِ عَنْ يَحْيَى الْحَلَبِيِّ عَنِ ابْنِ مُسْكَانَ عَنْ إِسْمَاعِيلَ الْجُعْفِيِّ قَالَ قُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ(ع) رَجُلٌ يُحِبُّ اميرالمؤمنين(ع) وَ لَا