73پيامبر(ص) در احكام مربوط به آنها مىباشد كه در اينجا به برخى از اين سخنان اشاره مىنماييم:
شيخ طوسى(رحمه الله) از فقيهان متقدم شيعه، حتى زنى را كه داراى عيب موجب فسخ عقد بود و نيز «مستعيذه» را كه پيامبر(ص) طلاقش داد، جزء ازواج النبى مىشمارد و نكاح با آنها را حرام مىداند 1. محقق حلى(رحمه الله) در شرايع الاسلام نيز همين نظريه را ارائه مىكند و دليل آن را عمل به ظاهر آيه مىداند؛ 2 يعنى ظاهر آيه كريمه، شامل تمامى زنهاى پيامبر(ص) مىباشد؛ حتى مورد فسخ و مستعيذه.
علامه حلى(رحمه الله) در كتاب تذكره، از بين سه وجه ارائه شده، قول به حرمت در مورد همه زنهاى پيامبر(ص) را مىپذيرد. 3 صاحب حدائق نيز با استناد به روايتى از امام باقر(ع)، بر همين نظريه تأكيد مىنمايد و مىنويسد: «حتى در مورد زنهايى كه در زمان حيات پيامبر(ص) از ايشان جدا شدهاند، صدق زوجيت مىشود». 4 صاحب جواهر نيز همين مسئله را تأييد مىكند. 5
با توجه به تبيين روايات و كلام صريح فقيهان شيعه، اعم از متقدمان و متأخران، به خوبى روشن مىشود كه اولاً هيچ اهانت و جسارتى نسبت به مقام پيامبر(ص) در اين روايات ديده نمىشود. بلكه كاملاً تعظيم مقام ايشان بوده است. امام(ع) نيز بر شرافت مقام همسران پيامبر(ص) و لزوم حفظ آن تأكيد مىنمايند. ثانياً: اگر آلوسى اندكى تأمل مىكرد، اين مطلب كاملاً با عقل سازگار است.
ثالثاً: ادعاى ايشان كه شيعه معتقد است عايشه اين حكم را ندارد، صحيح نيست؛ زيرا حكم امهاتالمؤمنين كه حرمت عقد آنها بعد از پيامبر(ص) و حرمت