70
نسبت ناروا به شيعه
آلوسى، از مفسران مشهور اهل سنت، در تفسير آيه (وَ أَزْوٰاجُهُ أُمَّهٰاتُهُمْ) و در بيان اينكه ازواج پيامبر(ص) به چه كسانى اطلاق مىگردد؟ مىگويد: «مقصود از ازواج، هركسى است كه همسرى پيامبر(ص) بر او اطلاق گردد؛ چه پيامبر(ص) او را طلاق داده باشد يا طلاق نداده باشد». سپس اقوالى را كه در اينباره مطرح است، بيان مىنمايد و در نهايت نيز از كتاب «المواهب اللدنيه»، با استناد به دو روايت از امام باقر(ع) و حضرت صاحبالزمان(عج) از كتاب احتجاج طبرسى، حكمى را به شيعه نسبت مىدهد و مىگويد: «شيعه درباره همسران مطلقه پيامبر(ص)، قائل به حرمت نكاح نيست».
وى دليل اين سخن را چنين بيان مىكند كه در برخى از كتب شيعه، از عايشه نفى مادرى شده است؛ زيرا پيامبر(ص) امر همسران خود را به على(ع) واگذار كرد و حضرت على(ع) نيز در روز جمل، عايشه را از همسران پيامبر(ص) خارج كرد و در نتيجه از نظر شيعه، حكم «مادرى» از او برداشته شده است. وى در پايان، با عباراتى خارج از ادب علمى، به ردّ اين كلام مىپردازد. 1
نقد كلام آلوسى
با كمال تأسف، جناب آلوسى بدون دقت در متن روايت، گذشته از انتساب روايات به حضرت امام باقر(ع) و حضرت صاحبالزمان(عج) و نيز آشنايى نداشتن با نظريههاى فقيهان شيعه، چنين مسئلهاى را به شيعه نسبت مىدهد.
عجيب است كسى كه خود را عالم به كلام الهى مىداند و قصد تفسير آيات خداوند را دارد، چگونه به خود اجازه مىدهد بدون آنكه تمامى جوانب يك كلام را بررسى نمايد، با كلماتى توهينآميز، به جاى استدلال و اقامه برهان، در مقام رد