71آن برآيد؟!! حال به بررسى روايات مورد استناد مى‌پردازيم تا بى‌اساسى كلام آلوسى روشن گردد:

روايت اول

امام باقر(ع) فرمود:

در روز جمل، وقتى شتر عايشه از پاى درآمد، حضرت على(ع) فرمود كه اى مردم! قسم مى‌دهم شما را به خدا! چه كسى از شما شنيد كه پيامبر(ص) فرمود: «يا على! امر زن‌هايم بعد از من به دست توست». در اين هنگام، دوازده نفر كه عده‌اى از آنها از بدريون بودند، بپا خاستند و بر اين كلام، شهادت دادند. در اين هنگام، عايشه گريه كرد؛ به طورى‌كه صداى گريه او شنيده مى‌شد. سپس حضرت فرمود: پيامبر به من خبر داد كه يا على در روز جمل، پنج هزار از ملائكه تو را يارى مى‌نمايند. ¹

روايت دوم

حضرت صاحب‌الامر(عج) در پاسخ به سؤال يكى از شيعيان در اين موضوع، فرمود:

خداوند شأن زن‌هاى پيامبر(ص) را بزرگ قرار داده و آنها را اختصاص داده است به شرافت مادرى. پس پيامبر(ص) به على(ع) فرمود: يا ابالحسن! اين شرافت تا زمانى باقى است كه آنها در اطاعت خدا باشند. پس هركدام كه بعد از من عصيان كرد و بر تو خروج كرد، او را طلاق بده و او را از شرافت مادرى مؤمنان ساقط كن. ²

بررسى مفهومى روايات

ملاحظه گرديد كه در روايت اول و دوم، به مسئله وقوع طلاق، تصريح نشده است و فقط حضرت از حق خود كه پيامبر(ص) به ايشان داده بود، سخن به ميان