55آب و غذا واجب است آنها را در راه پيامبر(ص) بذل كند و جانش را فداى جان پيامبر(ص) نمايد. 1
علامه حلى(رحمه الله) در قواعد، فقط موضوع «گرفتن آب از تشنه» را مطرح كرده است كه به نظر مىرسد مقصود حصر در گرفتن آب به تنهايى نباشد. بلكه اعم از غذا و نوشيدنى باشد.
جامع المقاصد اين موضوع را به امام معصوم(ع) نيز تسرى داده است. ايشان علت حكم را مشترك بين پيامبر(ص) و امام معصوم(ع) مىداند. 2البته صاحب «كشف اللثام»، تسرى حكم به امام معصوم(ع) را نمىپذيرد و آن را مختص به پيامبر اعظم(ص) مىداند. 3
شكى نيست كه بر هر مرد و زن مسلمان واجب است جان و مال و هر آنچه را دارد در راه پيامبر اعظم(ص) و هدف والا و حياتبخش او بذل نمايد و او را هنگام خطر تنها نگذارد و از جان او حتى با فدا كردن جان خود حفاظت كند؛ همانگونه كه بسيارى از اصحاب، با اهداى خون و جان و مال و فرزندان خود، از پيامبر(ص) دفاع و محافظت نمودند و رنجهاى بسيارى را در اين راه تحمل كردند كه كتابهاى تاريخ و سيره پُر از شواهد اين موضوع است. درواقع مسلمانان در هر دوره و زمانى، به احترام پيامبر(ص) و براى اعتلاى دين اسلام، جان و مال خود را فدا نمودهاند. ولى طرح مسئله به اين شكل، كاملاً با شيوه و روش و سيره اخلاقى پيامبر اعظم(ص) و آنچه او تبليغ مىنموده است، در تضاد مىباشد.
اگر همين مسئله را به اين شيوه براى يك انسان عادى مطرح نماييم، نوعى از