54صحابه هميشه همراه پيامبر(ص) بودند، چهبسا پيامبر(ص) با انس بن مالك به خانه مادر يا خاله او وارد مىشده است. ثانياً، نكتهاى در اين روايات وجود ندارد كه ثابت كند پيامبر(ص) به آنها بدون حجاب نگاه مىفرموده يا اينكه امحرام مقابل حضرت، بدون حجاب بوده است.
اما اين مطلب كه در برخى نقلها آمده است كه «امحرام، شپش از موهاى پيامبر(ص) مىزدوده است»، پذيرفتنى نيست؛ زيرا براساس آنچه از سيره پيامبر(ص) نقل شده، ايشان هميشه پاكيزه بوده است. پس چنين سخنانى با شأن و سيره پيامبر(ص) سازگارى ندارد.
بنابراين با وجود احتمالات و نقدهاى بيانشده درباره روايت و نيز اصل تساوى پيامبر(ص) با ساير مكلفان در تكليف و نياز به دليل محكم از كتاب يا سنت براى اثبات خصيصه و اينكه فقيهان شيعه در موضوع خصائص، اين خصيصه را طرح ننمودهاند، خصيصه بودن آن اثباتشدنى نيست. ضمن اينكه در اين روايات، بحث چگونگى نگاه و خلوت، طرح نگرديده و گفته نشده است كه آيا پيامبر(ص) تنها بوده يا به آنها بدون حجاب، نگاه مىكرده است.
2. جواز گرفتن آب و غذا از دست تشنه و گرسنه
از ديگر مصاديق آيه شريفه «اولويت» كه برخى از عالمان شيعه و اهل سنت طرح كردهاند، آن است كه براى پيامبر(ص) مباح است كه آب و غذا را از دست تشنه و گرسنه بگيرد و خود مصرف نمايد تا جانش حفظ شود؛ حتى اگر آن شخص گرسنه و تشنه، مضطر به آن غذا و آب باشد. 1
قائلان به اين ديدگاه معتقدند از آنجا كه پيامبر(ص) «اَولى» به هر مؤمن است، حفظ جان مقدس او، احق و اولى از حفظ جان ديگران است. پس بر صاحب