109
4. عصيان و گناه
هركس از دستور پيامبر(ص) سرپيچى كند، از دستور خدا سرپيچى كرده و هركس از دستور خدا سرپيچى كند، خواست پيامبر(ص) را اجابت ننموده است؛ چنانكه خداوند مىفرمايد:
(وَ مَنْ يَعْصِ اللّٰهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَتَعَدَّ حُدُودَهُ يُدْخِلْهُ نٰاراً خٰالِداً فِيهٰا وَ لَهُ عَذٰابٌ مُهِينٌ) (نساء: 14)
و هركس در برابر خدا و پيامبرش نافرمانى كند و از مرزهاى او تجاوز نمايد، خداوند او را در آتشى وارد مىكند كه جاودانه در آن خواهد ماند و براى او مجازات خواركنندهاى است.
همچنين خداوند مىفرمايد: (وَ مَنْ يَعْصِ اللّٰهَ وَ رَسُولَهُ فَإِنَّ لَهُ نٰارَ جَهَنَّمَ خٰالِدِينَ فِيهٰا أَبَداً) ؛ «و كسانى كه نافرمانى خدا و رسولش كنند، آتش دوزخ از آنِ آنهاست و جاودانه در آن مىمانند». (جن: 23)
ملاحظه مىشود كه فرمود: (وَ يَتَعَدَّ حُدُودَهُ) و نفرمود «حدودهما»؛ تا نشان دهد تمام اوامر و نواهى، از آنِ خداست و پيامبر(ص) از خود چيزى نمىگويد.
5. عزت
خداوند عزيز است و هركس به او نزديك باشد، مىتواند درجه بالاترى از اين عزت را كسب نمايد. خداوند مىفرمايد: (وَ لِلّٰهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ) ؛ «عزت مخصوص خدا و رسول او و مؤمنان است». (منافقون: 8)
6. ولايت
پيامبر(ص)، از سوى خدا، بر همه ولايت مطلق دارد؛ چنانكه خداوند مىفرمايد: (النَّبِيُّ أَوْلىٰ بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ) ؛ ولايت پيامبر(ص) در تمامى شئون انسانها جارى است و اين ولايت، شعبهاى از ولايت الله است. از اينرو مىفرمايد: (إِنَّمٰا وَلِيُّكُمُ اللّٰهُ وَ رَسُولُهُ) ؛ «سرپرست و ولى شما، تنها خداست و پيامبرش». (مائده: 55)