283 هركه برادر مؤمن خود را در سوگى تسلى دهد، خداى عزوجل در روز قيامت حلّه‌اى سبزرنگ و شادى‌آور بر او بپوشاند.
همچنين رسول خدا(ص) فرمود:
مَنْ عَزَّى حَزِيناً أَلْبَسَهُ اللهُ عَزَّوَجَلَ‌ّ مِنْ لِبَاسِ التَّقْوَى وَ صَلَّى عَلَى رُوحِهِ فِي الْأَرْوَاحِ. 1
كسى كه فرد اندوهگينى را تسليت دهد، خداوند متعال او را با جامه‌اى از لباس تقوا بپوشاند و بر روح او ميان ارواح درود فرستد.
امام صادق(ع) از پدرش و او از جدش روايت كرده است كه فرمود:
هنگامى كه رسول خدا(ص) رحلت كرد، جبرئيل(ع) فرو آمد؛ درحالى‌كه روى آن حضرت پوشيده بود و على و فاطمه و حسن و حسين(عليهم السلام) در خانه حضور داشتند. جبرئيل به آنها گفت: سلام بر شما اى اهل‌بيت نبوت! سپس اين آيه را تلاوت كرد: (كُلُّ نَفْسٍ ذٰائِقَةُ الْمَوْتِ وَ إِنَّمٰا تُوَفَّوْنَ أُجُورَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰامَةِ...)؛ 2«هر كسى مرگ را مى‌چشد و شما پاداش خود را به طور كامل در روز قيامت خواهيد گرفت». سپس گفت: «بدانيد كه آرامش دل در برابر مصيبت و جانشين هر چيزى را كه از ميان رفته است و تدارك هر امر فوت‌شده‌اى را بايد در خدا جست‌وجو كرد. بنابراين به خدا اتكا كنيد و به او اميدوار باشيد؛ زيرا مصيبت‌زده [واقعى] آن كسى است كه از ثواب و پاداش الهى محروم مى‌باشد. 3
تسليت به اهل‌بيت عصمت و طهارت(عليهم السلام) در مصيبت‌هايشان از اين قاعده مستثنا نيست. آن بزرگواران، بزرگ‌ترين مصيبت‌هاى عالم را تحمل كرده‌اند و سخت‌ترين اندوه‌ها و مصيبت‌ها بر ايشان وارد شده است. ازاين‌رو، تسليت به آنان در اين مصيبت‌ها، عملى شايسته و نيكو است.
به ياد آوردن مصيبت‌هاى وارد بر اهل‌بيت(عليهم السلام) دل هر ارادتمندى را به درد