251مى‌خوانيم: «اللّهُمَّ فَاجْعَلْ نَفْسِي... مَشْغُولَةً عَنِ الدُّنْيَا بِحَمْدِكَ وَ ثَنَائِكَ» ¹؛ «خدايا! مرا... از توجه به دنيا، به ستايش و ثناى خودت مشغول كن».

در زيارت امام على(ع) نيز در روز غدير چنين آمده است:

اعْتَصَمْتَ بِاللهِ فَعَزَزْتَ وَ آثَرْتَ الْآخِرَةَ عَلَى الْأُولَى فَزَهِدْتَ... وَ لَا شَرِهْتَ إِلَى الحُطَامِ وَ لَا دَنَّسَتْكَ الْآثَامُ. ²

به خدا متوسل شدى پس عزيز گشتى و آخرت را بر دنيا برگزيدى پس زهد ورزيدى... آزمند متاع ناچيز دنيا نشدى و گناهان، تو را آلوده نساخت.

همچنين در زيارت وداع امام حسين(ع) مى‌خوانيم:

اللهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آل‌محمد وَ لَا تَشْغَلْنِي عَنْ ذِكْرِكَ بِإِكْثَارٍ عَلَيَّ مِنَ الدُّنْيَا تُلْهِينِي عَجَائِبُ بَهْجَتِهَا وَ تَفْتِنُنِي زَهَرَاتُ زِينَتِهَا وَ لَا بِإِقْلَالٍ يَضُرُّ بِعَمَلِي كَدُّهُ وَ يَمْلَأُ صَدْرِي هَمُّهُ وَ أَعْطِنِي بِذَلِكَ غِنًى عَنْ شِرَارِ خَلْقِكَ وَ بَلَاغاً أَنَالُ بِهِ رِضَاك. ³

خدايا! بر محمد و آل او درود فرست و مرا با فراوانى نعمت‌هاى دنيا كه خوشى‌هاى چشمگيرش مرا سرگرم كند و جلوه‌گرى زينت‌هايش مرا فريب دهد يا با كمى نعمت‌هاى دنيوى كه تلاش براى آن، باعث وارد شدن آسيب به عملم گردد و نگرانى درباره آن، سينه‌ام را فراگيرد، از ياد خودت غافل نكن و به اين وسيله، مرا از بندگان بدت بى‌نياز ساز و به قدر كفايت، عطايم كن تا به رضاى تو دست يابم.

در زيارت امام كاظم(ع) نيز آمده است: «السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْإِمَامُ الصَّالِحُ السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْإِمَامُ الزَّاهِدُ» ⁴؛ «سلام بر تو اى امام صالح! سلام بر تو اى امام زاهد!» همچنين در دعاى ندبه مى‌خوانيم: