243كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته انجام دادند و در برابر پروردگارشان خاضع و تسليم بودند، آنها اهل بهشت‌اند و جاودانه در آن خواهند ماند!
در اين آيه، خداوند سه ويژگى مهم اهل بهشت را برمى‌شمارد: ايمان، عمل صالح و تسليم و خضوع در برابر خداوند. بيان اين سه وصف، در حقيقت بيان سه واقعيت مرتبط با يكديگر است؛ زيرا عمل صالح ميوه درخت ايمان است؛ ايمانى كه چنين ثمرى نداشته باشد، ايمان سست و بى‌ارزشى است كه نمى‌توان آن را به حساب آورد. همچنين تسليم و خضوع و اطمينان به وعده‌هاى پروردگار، از آثار ايمان و عمل صالح مى‌باشد؛ چراكه اعتقاد صحيح و عمل پاك، سرچشمه پيدايش اين صفات و ملكات عالى در درون جان انسان است.
البته مى‌دانيم كه تسليم بودن در برابر دستورهاى خداوند، بدون هيچ اعتراض و كدورتى، تنها بخشى از اين صفت است. بخش ديگر اين صفت، عبارت است از راضى بودن به خواست خداوند در زندگى روزمره و شكايت نكردن از مشكلات و سختى‌ها و بلاهايى از قبيل فقر، بيمارى سخت خود يا عزيزان و مرگ نزديكان؛ كه اين درجه‌اى بالاتر از صبر است كه پيش‌تر به آن پرداختيم.
از اميرمؤمنان(ع) روايت شده است كه حضرت فرمود:
الْإِيمَانُ لَهُ أَرْكَانٌ أَرْبَعَةٌ التَّوَكُّلُ عَلَى اللهِ وَ تَفْوِيضُ الْأَمْرِ إِلَى اللهِ وَ الرِّضَا بِقَضَاءِ اللهِ وَ التَّسْلِيمُ لِأَمْرِ اللهِ عزوجل. 1
ايمان بر چهار پايه استوار است: توكل بر خدا، واگذار كردن امور زندگى به خدا، رضايت به قضا و خواست خدا و تسليم بودن در برابر دستورهاى خداوند عزوجل.
امام صادق(ع) نيز فرمود:
كَانَ رَسُولُ اللهِ(ص) إِذَا وَرَدَ عَلَيْهِ أَمْرٌ يَسُرُّهُ قَالَ: «اَلحَمْدُ للهِ عَلَى هَذِهِ النِّعْمَةِ» وَ إِذَا وَرَدَ عَلَيْهِ أَمْرٌ يَغْتَمُّ بِهِ قَالَ: «اَلحَمْدُ للهِ عَلَى كُلِّ حَالٍ». 2