228خدايا!... بر امام موسى بن جعفر(ع)... كانون عقل و خرد و عدالت و نيكى و فضيلت و بخشش و جود و عطا درود فرست.
همچنين در زيارت جامعه كبيره آمده است: «فِعْلُكُمُ الْخَيْرُ وَ عَادَتُكُمُ الْإِحْسَانُ وَ سَجِيَّتُكُمُ الْكَرَمُ»؛ 1«كارتان خير، عادت شما احسان، و شيوه شما كرم و بزرگوارى است».
12. مهار خشم و گذشت از ديگران
يكى از صفات بسيار مهم در روابط بين‌فردى كه تأثير بسيارى در كمال آدمى و سامان يافتن روابط اجتماعى دارد، «حلم» و بردبارى است. «حليم» كسى است كه در عين توانايى، در هيچ كارى، قبل از وقتش شتاب نمى‌كند و در كيفر مجرمان عجله‌اى به خرج نمى‌دهد. روحى بزرگ دارد و بر احساسات خويش مسلط است. «راغب» در «مفردات» مى‌گويد: حلم به معناى خويشتندارى هنگام هيجان غضب است و از آنجا كه اين حالت از عقل و خرد ناشى مى‌شود، گاهى به معناى عقل و خرد نيز به كار رفته است؛ وگرنه معناى حقيقى حلم، همان است كه در اول گفته شد. 2
خداوند متعال، افزون بر اينكه در موارد متعددى خود را حليم معرفى مى‌كند 3، حضرت ابراهيم را در آيه (إِنَّ إِبْرٰاهِيمَ لَأَوّٰاهٌ حَلِيمٌ) 4، فرزندش اسماعيل را در آيه (فَبَشَّرْنٰاهُ بِغُلاٰمٍ حَلِيمٍ) 5، و حضرت شعيب را در آيه (إِنَّكَ لَأَنْتَ الْحَلِيمُ الرَّشِيدُ) 6، به دليل داشتن اين صفت نيكو ستايش مى‌نمايد.
اين صفت با تعبير «كظم غيظ» نيز در قرآن به كار رفته است؛ چنان‌كه خداوند مى‌فرمايد: