217عملكردش به مخالفت برنخيزد و در راه اصلاح جامعه و حكومت، تلاشى نكند، بر خداست كه او را از همان راهى كه آن ظالم را به دوزخ درمىآورد، به دوزخ درآورد.
اى مردم! آگاه باشيد كه رژيم حقستيز اموى، فرمانبردارى شيطان را برگزيده و از قانون خدا و فرمانبردارى او سر برتافته است. كارگردانان آن، تبهكارى و بيداد را همهجا آشكار ساخته و مرزهاى قوانين و مقررات خدا را به تعطيل كشانده و ثروت ملى را به انحصار خويش درآوردهاند؛ حرام خدا را حلال و حلال او را حرام مىكنند و من به دليل نزديكىام به رسول خدا(ص)، سزاوارترين مردم به حكومتام.
اهلبيت(عليهم السلام)، جز از خدا نمىترسيدند و چيزى جز انجام دادن مسئوليت خطير الهى را در نظر نمىگرفتند و بدون هيچ واهمهاى، حق را فرياد مىزدند و با اين كار، توانستند اسلام واقعى را معرفى و به ديگران منتقل كنند.
ازاينرو در زيارتنامهها نيز زائر كوى آن بزرگواران، با گواهىدادن به اين مسئله، خود نيز درس نترسيدن از سرزنش ملامتگران را مىآموزد و حتى حاضر مىشود در راه دفاع از دين، خالصانه همه هستى خود را فدا نمايد. در اينجا به برخى از زيارتنامهها توجه مىكنيم:
در زيارت على(ع) مىخوانيم:
اللهُمَّ إِنِّي أَشْهَدُ أَنَّهُ قَدْ بَلَّغَ عَنْ رَسُولِكَ مَا حُمِّلَ وَ رَعَى مَا اسْتُحْفِظَ وَ حَفِظَ مَا اسْتُودِعَ... لَا تَأْخُذُهُ فِيكَ لَوْمَةُ لَائِم. 1
خدايا! من گواهى مىدهم كه امام على(ع) آنچه را از جانب رسول تو برعهده داشت، همه را رساند و آنچه را مأمور به حفظش بود، نگهدارى كرد و آنچه به او سپرده شده بود، حفظ كرد... و در راه تو، باكى از سرزنش مردم نداشت.
همچنين در زيارت امام حسين(ع) اين عبارت آمده است: «وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ جَاهَدْتَ فِي