179اى جابر! آيا كسى كه ادعاى تشيع دارد، همين كافى است كه بگويد ما خاندان را دوست دارد؟! به خدا سوگند! شيعه ما نيست؛ مگر كسى كه تقواى الهى پيشه كند و او را اطاعت نمايد.
تقوا در زيارتنامههاى اهلبيت(عليهم السلام)
اهلبيت عصمت و طهارت(عليهم السلام)، بهترين بندگان خدايند كه با برپا داشتن پرچم توحيد و بندگى، زنده نگه داشتن ارزشهاى اسلامى، هدايت بندگان خداوند و تحمل همه مشكلات در اين راه و انجامدادن عبادتهاى فردى از قبيل نماز و روزه و ياد خداوند در همه حال، به مقامى از تقوا و پاكدامنى رسيدهاند كه نزديك شدن به مقام و مرتبه ايشان براى هيچ فرد عادى ميسر نيست.
مقام اهلبيت(عليهم السلام) در رعايت تقوا و اطاعت از اوامر و نواهى خداوند به قدرى بالاست كه در روايات از ايشان با تعبير «كَلِمَةُ التَّقْوَى» ياد شده است؛ چنانكه از پيامبر اكرم(ص) 1 و نيز از امام رضا(ع) 2 روايت شده است كه فرمودند:
«نَحْنُ كَلِمَةُ التَّقْوَى»؛ «ما كلمه (روح) تقواييم». همچنين امام على(ع) فرمود:
«أَنَا الْعُرْوَةُ الْوُثْقَى وَ كَلِمَةُ التَّقْوَى» 3؛ «من ريسمان محكم الهى و كلمه (روح) تقوايم».
در زيارتنامهها نيز به اين تعبير اشاره شده است و زائران بر آن گواهى مىدهند؛ براى مثال در زيارت اميرمؤمنان(ع) 4 و نيز در زيارت امام هادى(ع) 5 مىخوانيم: «أَشْهَدُ أَنَّكَ كَلِمَةُ التَّقْوَى»؛ «شهادت مىدهم كه تو كلمه (روح) تقوايى». در زيارت امام حسين(ع) آمده است: «أَشْهَدُ أَنَّكُمْ كَلِمَةُ التَّقْوَى»؛ 6«شهادت مىدهم كه شما كلمه (روح) تقواييد».