117

الف) توحيد و خداپرستى در همه احوال

اصل اساسى همه اعتقادات در اسلام، اعتقاد به خداى يگانه و پرستش اوست. «لا الهَ الّا الله»، يكى از بهترين ذكرهاست و شهادت به يگانگى خداوند، يكى از دو شهادت براى ورود به دايره مسلمانى است. از پيامبر اكرم(ص) نقل شده است كه فرمود:

«يا أيُّهَا الناسُ قولوا لا إلهَ إلَّا اللهُ تُفْلِحوا». ¹به همين دليل مى‌بينيم كه در ابتدا يا در ضمن بسيارى از زيارتنامه‌ها، شهادت به وحدانيت خدا، مورد توجه قرار گرفته است؛ براى مثال، در زيارت جامعه كبيره مى‌خوانيم:

أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ، وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ كَمَا شَهِدَ اللهُ لِنَفْسِهِ وَ شَهِدَتْ لَهُ مَلَائِكَتُهُ وَ أُولُوا الْعِلْمِ مِنْ خَلْقِهِ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيم. ²

گواهى مى‌دهم كه معبودى جز الله نيست. او يگانه است و شريكى ندارد؛ همان‌گونه كه خدا براى خود شهادت مى‌دهد و فرشتگان و صاحبان دانش از ميان بندگانش [هركدام به گونه‌اى] بر اين مطلب گواهى مى‌دهند؛ معبودى جز او نيست و هم توانا و هم حكيم است.

اهل‌بيت عصمت و طهارت(عليهم السلام) با وجود مقام بلندشان در نزد خداوند، همواره در پيشگاه الهى بنده‌اند. هيچ‌گاه آن بزرگواران از ياد خدا غافل نبودند و نهايت خضوع و خشوع را در مقابل خدا ابراز مى‌كردند و همه عمر خود را در راه بندگى و ساييدن پيشانى در پيشگاه عظمت خداوند صرف كردند.

زيارت آن پيشوايان مقدس، به زائران درس بندگى و اطاعت مى‌دهد. بارگاه ملكوتى آن بزرگواران، انسان‌ها را به سوى توحيد و بندگى و خداپرستى دعوت مى‌كند. در واقع، معتقدان به آن پيشوايان، زيارت را قربة الى الله و به قصد عبادتى پرفضيلت انجام مى‌دهند. معمولاً متن زيارتنامه‌ها دربردارنده مطالبى است كه زائر با خواندن آنها بندگى