118خود را به درگاه خداوند نشان مى‌دهد؛ براى مثال، در زيارت امام حسين(ع) در روز عرفه، هنگام ورود مى‌خوانيم:

اللهُ أَكْبَرُ كَبِيراً وَ الحَمْدُ للهِ كَثِيراً وَ سُبْحَانَ اللهِ بُكْرَةً وَ أَصِيلًا، الحَمْدُ للهِ الَّذِي هَدانا لِهذا وَ ما كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللهُ. ¹

خداى بزرگ است به كمال بزرگى و ستايش فراوان خاص خداست و منزه است خدا در صبح و شام و ستايش، خاص خدايى است كه ما را به اين راه راهنمايى فرمود و اگر خدا راهنمايى‌مان نمى‌كرد، ما خود راهنمايى نمى‌شديم.

نماز پس از زيارت نيز همين‌گونه است؛ در واقع زائران آن پيشوايان معصوم(عليهم السلام) پس از خواندن زيارتنامه، با خواندن نماز زيارت، از سويى بندگى خود را در پيشگاه حضرت حق به نمايش مى‌گذارند و از سوى ديگر، پيروى خود را از اهل‌بيت(عليهم السلام) در تلاش براى عبادت خداوند، نشان مى‌دهند. دعاهاى وارد شده پس از نماز زيارت، بهترين گواه بر اين مسئله است؛ براى مثال، در زيارت اميرمؤمنان(ع) پس از نماز زيارت مى‌خوانيم:

اللَّهُمَّ وَ إِنِّي عَبْدُكَ وَ زَائِرُكَ... فَأَسْأَلُكَ يَا اللهُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحِيمُ يَا جَوَادُ يَا مَاجِدُ يَا أَحَدُ يَا صَمَدُ يَا مَنْ لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ وَ لَمْ يَتَّخِذْ صَاحِبَةً وَ لَا وَلَداً أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ‌مُحمَّدٍ... . ²

خدايا! من بنده و زائر توام... پس اى الله و اى رحمان و اى رحيم! اى اهل جود و كرم! اى بزرگوار! اى يگانه! اى غنى بالذات! اى كسى كه نزاده و زاده نشده‌اى و هيچ مثل و مانندى ندارى و همسر و فرزندى نگرفته‌اى! از تو مى‌خواهم كه بر محمد و آل‌محمد درود فرستى... .

زائران اباعبدالله الحسين(ع) نيز پس از نماز زيارت مى‌گويند:

اللَّهُمَّ إِنِّي صَلَّيْتُ وَ رَكَعْتُ وَ سَجَدْتُ لَكَ وَحْدَكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لِأَنَّ الصَّلَاةَ وَ الرُّكُوعَ وَ