106 اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ نُوراً وَ طَهُوراً وَ حِرْزاً وَ شِفاءً مِنْ كُلِّ داءٍ وَ سُقْمٍ وَ آفَةٍ وَ عاهَةٍ، اللَّهُمَّ طَهِّرْ بِهِ قَلْبي وَ اشْرَحْ بِهِ صَدْري وَ سَهِّلْ لي بِهِ امْري»؛ ¹«به نام خدا و به يارى خدا. خدايا! اين آب را نور، پاكى، دفع‌كننده شرّ و شفا از هر بيمارى و مرض و آفتى قرار بده. پروردگارا! قلبم را با آن پاكيزه نما و سينه‌ام را گشاده گردان و امورم را بر من آسان نما».

بنابراين، ادب زيارت اقتضا مى‌كند كه زيارت با داشتن غسل انجام گيرد؛ به گونه‌اى كه طبق بيان مرحوم مفيد، حتى اگر غسل نقض و باطل شد، فرد دوباره غسل كند:

والغسل لزيارة الائمه(عليهم السلام) سنّة... و من اغتسل لزيارة امام من الائمة فلا يحدث ما ينقض الوضوء قبل الزيارة و إن أحدث شيئاً نقض به طهارته قبل زيارته فليغتسل ثانياً. ²

و غسل براى زيارت ائمه مستحب است... و كسى كه براى زيارت يكى از امامان غسل مى‌كند قبل از زيارت، كارى كه باعث باطل شدن وضو مى‌شود انجام ندهد و اگر قبل از زيارت، عملى انجام داد كه باعث بطلان وضو مى‌باشد، دوباره غسل كند.

2. اذن دخول

يكى از آداب ورود به حرم اهل‌بيت(عليهم السلام) خواندن دعاى اذن دخول و اجازه گرفتن براى وارد شدن به حرم آن بزرگواران است. دعاهاى متعددى براى اذن دخول، وارد شده است. برخى از دعاهاى اذن دخول، عام هستند و مى‌توان آنها را هنگام ورود به حرم هر يك از ائمه اطهار(عليهم السلام) خواند. اما براى ورود به برخى از حرم‌ها، اذن دخول‌هاى خاص نيز وارد شده است. زائران اهل‌بيت(عليهم السلام) هنگام ورود به حرم، كنار درِ آن حرم‌هاى شريف مى‌ايستند و به منظور كسب آمادگى روحى بيشتر، دعاى اذن دخول مى‌خوانند. در انجام‌دادن اين كار، نكات اخلاقى و تربيتى متعددى وجود دارد كه در اينجا به آنها اشاره مى‌كنيم: