82جمله ( إِلاّٰ مٰا يُتْلىٰ عَلَيْكُمْ ) در آيه اول مائده، ممكن است اشاره به جملههايى باشد كه در ذيل آيه، راجع به تحريم قربانيانى آمده كه براى بتها ذبح مىكردند؛ زيرا مىدانيم حلال بودن حيوان تنها در صورتى است كه به هنگام ذبح آنها نام خدا گفته شود، نه نام بتها و نه هيچ نام ديگر.
آنچه از قربانى به خدا مىرسد، تقوا و تبرّى از شرك و بت پرستى انسان است، نه گوشت و خون قربانى. هدف از قربانى از نظر اسلام تنها بهرهبردارى از گوشت آن نيست، بلكه امر مهمتر اين است كه از شعائر الهى و يكتاپرستى به وسيله قربانى محقق شود.
قربانى نمودار معنايى مقدس و بزرگ است كه بنده در مقابل پروردگار مهربان عرض مىكند: خداوندا! عزيزترين و گرانبهاترين سرمايه خود را كه حيات است، در راه بندگى تو تسليم مىكنم و اين حيات موجود زنده را كه در اختيار است، به نمايندگى از حيات خود قرار مىدهم؛ همانند اسماعيل كه از سوى تو قوچى به نمايندگى حيات او قربان شد و اين قربانى را تعهّد امضاى بندگى كامل در درگاه تو مىسپارم كه من پيرو بنده تو ابراهيم مىباشم. اعراب قبل از اسلام از خوردن گوشت قربانى اكراه داشتند ولى پيامبر اسلام(ص) خوردن آن را مجاز شمرد.
10 .سر تراشيدن در عصر جاهليت
دو قبيله «اوس» و «خزرج» پس از اعمال حج، به جاى آنكه در سرزمين منا سر بتراشند، در بازگشت به شهر خود (يثرب)، پاى بت منات كه در راه مكه - يثرب، در كنار دريا قرار داشت، سر مىتراشيدند. 1
اما در اسلام، سر تراشيدن يا حلق (طبق وظيفه) بايد در منا، پس از قربانى انجام گيرد؛ آن هم به قصد قربت.