57ابوالحسن عمرى نسّابه، از اعلام قرن پنجم هجرى مىنويسد: «قبره بمرو و كان سقى سما» 1؛ «قبرش در مرو است و بر اثر خوردن سم درگذشت».
مرحوم بيهقى (متوفاى 565 ه .ق) در جلد اول كتاب خود مىنويسد: «او با ابوالسرايا خروج كرد، مردى كوفى او را كشت و او در روز شهادت، پنجاه سال داشت و اسماعيل فقيه، بر جنازه او نماز خواند». 2
معلوم نيست بيهقى مطلب پيشگفته را از كجا نقل نموده و چنين اشتباهى را مرتكب شده است. او بلافاصله در جلد دوم كتاب خود مىنويسد: «مات رحمة الله عليه بمرو و دفن فيه و قبره بمرو». 3
ابناثير در تاريخ خود، سال شهادت را 201 ه .ق ذكر مىنمايد. 4 محمدجواد مشكور، همين تاريخ را درست تلقى كرده و در ظاهر نيز صحيح به نظر مىرسد 5؛ زيرا به اتفاق نقل مورخان و علماى انساب، او در سال دويست هجرى قيام