62المُرُوءة: ... كمال الانسان من صدق اللسان واحتمال عَثَرَات الإخوان وبذل الإحسان إلى اهل الزمان وكَفّ الأذى عن الجيران وقيل المروءة: التخلق باخلاق امثاله واقرانه وولدانه فيلبسه ومشيه وحركاته وسكناته وسائر صفاته وفي المفاتيح: خوارم المروءة كالدباغة والحِجَامة والحِيَاكة ممّن لايليق به من غير ضرورة وكالبول فيالطريق وصحبة الاراذل واللَّعب بالحَمَام وامثال ذلك ومجملها الاحتراز عما يُذَمّ عُرْفاً. 1
مروت، عبارت است از كمال انسان در راستگويى و تحمل لغزش برادران ايمانى و احساننمودن به مردم و پرهيز از اذيتكردن همسايگان. گفته شده است كه مروت، عبارت است از متخلقشدن به اخلاق همانندان و همگنان و فرزندان خود، در پوشيدن لباس، راهرفتن، حركات و سكنات و ديگر ويژگىهاست. در «مفاتيح» گفته شده كه خلاف مروت، عبارت است از پرداختن به شغل دباغى، حجامت و نجارى براى كسى كه لايق به شأنش نيست. همچنين بولكردن در جادهها، همنشينى با اراذل، كبوتربازى و همانند آن مىباشد. خلاصه آنكه هرآنچه در عرف ناپسند مىباشد، خلاف مروت است.
«عبدالكريم الخضير» نيز در شرح بر «نخبةالفكر» نوشته است:
والمروءة قال اهل العلم: انّها آدابٌ نفسانيةُ تَحْمِلُ مراعاتها على التحلي بمحاسن الاخلاق وجميل العادات. 2
اهل علم گفتهاند: «مروت، آدابى نفسانى است كه رعايتنمودنش، آراستگى به اخلاق نيكو و عادات زيبا را به همراه دارد».
«عبدالله بن ضيف الله الرحيلى» نيز در تحقيق «نزهةالنظر» نوشته است:
قوله: والمُرُوءَة ذَكَرَ جُمهورُ فُقهاء الشافعية انّها السير بسيرة امثاله في زمانه ومكانه وقيل: التوقي عن الادناس