1) . واگن.

2) . كاظمين \ كاظميه: مدفن امام موسى كاظم(ع) و امام محمد تقى(ع) كه شهر كوچكى است پهلوى بغداد. (فرهنگ نظام ذيل لغت كاظم). مقابر قريش است كه سپس مدفن حضرت امام موسى الكاظم امام هفتم شيعه اثناعشريه و حضرت ابوجعفر امام محمدتقى(عليهما السلام) گرديده و به كاظمين يا مشهد كاظمين مشهور شده. در باب موقع كاظمين در كتاب «تاريخ كاظمين» آمده است: «با توجه به اين‌كه در ميانه مشاهد پنج‌گانه عراق، مشهد كاظمين از همه زيباتر است و شهر كاظميه هم از بلاد مستحدثه اسلامى مى‌باشد و اگر هم يكى. دو قرن به علل سياسى و جهات مذهبى و يا ناامنى تهى از سكنه افتاده و يكى. دو قرن هم عمران آنجا محدود و جمعيت آنجا مركب از خدام مشهد و عمله موتى و متصديان سراهاى زوارى و رباطهاى مسافرى گشته بوده، طولى نكشيد كه توجه اماميه بدين نقطه منعطف و تدريجاً جمعى از شيعيان مقيم بغداد به‌واسطه ضيق مكان و نداشتن خانه و گرانى ارزاق و اختلافات مذهبى از بغداد به كاظميه منتقل و بساختن خانه و لانه پرداختند و جمعى از اهالى هم در پرتو عقايد مذهبى از آنجايى كه مجاورت بقعه امامين همامين را خوش داشته، ميمون مى پنداشتند، براى سكونت خويش در حوالى مشهد كاظمين بناهايى احداث كردند. اين جمعيت غالب شب‌ها را در كاظميه بيتوته كرده، روزها جهت كسب معاش به بغداد مى‌رفتند و در نتيجه، كاظميه توسعه يافته، احداث راه آهن ميانه محله كرخ بغداد و كاظميه براى اياب و ذهاب واگون اسبى هم بيش از پيش موجب عمران كاظمين شد و غالب تجار شيعه بالخصوص ايرانيان مقيم بغداد را از آنجا به كاظميه كشانيد. هرچند كه از تاريخ حدوث شهر كنونى كاظمين بيش از دو قرن نمى‌گذرد، ولى بايد دانست كه اين شهر بارها از نظر آبادى و عمران و كثرت سكنه واجد اهميت گرديد و پس از چندى به‌واسطه برخى سوانح و ايجاد بعض انقلابات و اختلافات مذهبى و مسلكى ديگر باره ويران و تهى از سكنه گرديد و باز هم پس از رفع انقلابات در پرتو عقيده و ايمان از نو آبادان شد و بيش از پيش سكنه يافته است و در هر حال جايگاه فرقه جعفريه و آشيانه علويه و مركز ثقل علماى اماميه بوده است. (از تاريخ كاظمين ص 11 الى 16)