99اتفاق نظر دارند كه وى در سال 277 ه.ق وفات يافته است. علامه سيد محمدصادق بحرالعلوم، ما را از اين مطلب باخبر ساخته و بر اشتباه خود در مقدمه كتاب «سرالسلسة العلوية» اعتراف كرده است.
در كتاب «غاية الاختصار» آمده است:
يحيى بن حسن بن جعفر الحجه، همان سيد فاضل متدين نيكوكار و نسبشناس باانصافى است كه من فكر مىكنم اولين كسى است كه انساب را به صورت يك اثر تأليفى تدوين نموده و وى يكى از رجال بىنظير اماميه مىباشد كه از نياكان اميران و شريفان مدينه است كه بر مدينه حكومت مىكردهاند. رهبرى و بزرگى اهل شهر به او منتهى مىشده و تا به امروز نيز، اين امر در نسل وى مشهود است. يحيى كتاب نسب آل ابىطالب را تأليف نمود. در آغاز آن كتاب، به فرزندان صلبى يا نسبى ابوطالب بن عبدالمطلب بن هاشم پرداخته، سپس نسل به نسل، فرزندان ايشان را تا نزديك عصر خود بيان كرده است. آن كتاب، كتابى نيكوست؛ طورى كه من در تأليفات انساب، كتابى بهتر، عادلانهتر، باانصافتر و رضايتبخشتر از آن نديدهام. امير ابوالحسين يحيى نسابه [نسبشناس]، در محرم سال 214ه.ق در مدينه رسولالله در عقيق و در قصر عاصم به دنيا آمد و در سال 277 ه.ق در مكه وفات يافت. 1
حال چگونه ممكن است كه وى از اصحاب و ياران امام رضا(ع) باشد، در حالى كه آن حضرت در سال 203 ه.ق، يعنى 11 سال قبل از ولادت يحيى به شهادت رسيده است؟ بر كسى پوشيده نيست كه ما زندگىنامه اين مرد را به طور گسترده و