114غضبناك شد و فضل بن ربيع به او لگد زد و فرياد برآورد: «قسم بخور» كه وى قسم خورد. يحيى به كتف او زد و گفت: «به خدا قسم، عمرت را تباه كردى و بعد از اين، رستگار نخواهى شد». او هنوز از جايش تكان نخورده بود كه دچار جزام شد و سه روز بعد، از دنيا رفت. هنگامى كه او را در قبر قرار دادند، روى قبر خشتى گذاشتند كه قبر در هم فرو ريخت و جنازه‌اش از ديدگان مردم ناپديد شد. ¹

ابوفراس حمدانى ² درباره او چنين مى‌گويد:

ذاق الزبيري غبّ الحلف ³ فانكشفت عن ابن فاطمة الأقوال و التهم

زبيرى، عاقبت ناخوشايندِ قسم نادرستش را ديد، در نتيجه اين امر، پرده از تهمت‌هاى ناروا و سخن‌هاى ناپسند نسبت‌داده‌شده به فرزند فاطمه(عليها السلام)، برداشته شد. ⁴

به هر حال بين زبيرى و موضوع مهاجرت حضرت زينب(عليها السلام) به مصر در سال 62ه.ق، تقريباً دو قرن فاصله است. علاوه بر اين او فقط روايت‌هاى مرسل ⁵ را نقل