108از آنچه گفته شد، درخواست اسيران مبنى بر رفتن به كربلا، چه در دمشق بوده باشد، چه در خارج آن، هيچ اشكالى در پى ندارد.

اما درمورد اينكه قدرِ مشتركى بين راه مدينه و عراق وجود ندارد، بايد بررسى كرد كه مسير بازگشت اسيران، از كدام راه بود؟ در اين باره بايد گفت، منابع تاريخى سكوت كرده‌اند. البته برخى انديشمندان شيعه همچون ابن‌نما و ابن‌طاووس كه به ملاقات اهل‌بيت(عليهم السلام) با جابر در كربلا تصريح كرده‌اند، گويا بر اين باور بودند كه مسير شام به مدينه، از عراق مى‌گذشت؛ چنان‌كه گفته‌اند، چون كاروان اهل‌بيت(عليهم السلام) از عراق عبور داده شده، اهل‌بيت(عليهم السلام) به راهنما گفتند كه ما را به كربلا ببر. ¹ اين در حالى است كه طبق گزارش جغرافى‌دانان متقدم، اصلاً راه شام به مدينه (يا به طور كلى حجاز) از راه شام به عراق، از ابتداى مسير جدا بوده است؛ چنان‌كه ابن خردادبه (حدود 300ه .ق) مسير كوفه (كه نزديك كربلا بود) به دمشق را در قرن چهارم چنين نوشته است: «حيره، قطقطانه، بقمه، ابيض، حوشى، جمع خطى، جبه قلوفى، روارى ساغده، بقيعه، اعناك، اذرعات، منزل، دمشق». ²

و نيز همو و ابن رسته، مسير دمشق به مدينه را چنين نگاشته‌اند: «منزل، ذات المنازل، سرغ، تبوك، محدثه، اقرع، جنينه، حجر، وادى القرى، رحبه (رحيبه) ذى المروة، مر، سويداء، ذى خشب، مدينه». ³

اگرچه اكنون هيچ نام و نشانى از منازل و مناطق ياد شده در منطقه عراق و شام