182تحت تأثير قرار دهد».
حاج آقاى قاضى عسكر در حال سخن گفتن است، ولى من بر مىخيزم و در سالن جلسه دور مىزنم. مىدانم پس از سخنرانى ممكن است اوضاع تغيير كند. تا آخر جلسه، آرام آرام قدم مىزنم و كل جمعيت را از نظر مىگذرانم. جلسه بسيار پرشور است. جمعيت بسيارى آمدهاند.
وى با هوشمندى از ادعيه برجستهاى مانند: «دعاى ابوحمزه» و «مناجات شعبانيه» و «دعاى عرفه» مىگويد و از تمرين بيشتر در كنار خانه خدا و فراموش كردن بسيارى از دل نگرانىها و مشكلها سخن مىراند.
در حالى كه مشغول نوشتن بودم، متوجه مىشوم دوربين لحظه نوشتن من را شكار مىكند.
حجتالاسلام والمسلمين قاضى عسكر، هوشمندى به خرج مىدهد و از اصحاب جلسه در خواست ايده و تئورى و نقد و انتقاد براى بهبود وضعيت مىكند.
او از سطحبندى حج و طبقهبندى بين حجاج سخن مىگويد. ولى معلوم نيست اين سطحبندى چقدر به صلاح باشد؛ مكهاى كه لازم است رنگ زدايى و پيرايه گريزى باشد، فرهيختگان را پر ريخته و برهنه از همه علايق به محضر خانه خداوند بياورند، دوباره گرفتار تشخص و گرفتارىهاى خود متفاوت بينى شوند. من اهميت اين تصميم را درك نمىكنم. اما خدا كند حج ما گرفتار تشخصهاى درونى و مواهب مادى و امتيازهاى عرفى نشود.
در اين ميان، دوربين جلسه به شكار تصوير خانمهايى مىپردازد كه در لحظههاى پايانى سخنان اميرالحاج و ذكر عرفه و دعا، قطره اشكى در گوشه چشم دارند.
در پايان جلسه، به سخنان رهبر معظم انقلاب و توصيه ايشان در كمك به مردم پاكستان اشاره مىكنند و كليپ تصويرى از فقر و تنگدستى مردم پاكستان كه بسيار رقت انگيز است را نشان مىدهند.
جلسه