173رفتم. به ظاهر نمايندگان مجلس و هنرمندان گوناگون از تلويزيون را در هم آميختهاند كه تعداد آنها به يك كاروان مىرسد. آقاى قاضىزاده كه جامعهشناسى خوانده و بيشتر در حوزه انديشه سياسى مكتوبهايى دارد، روحانى كاروان آنهاست. تا قرائت قرآن آغاز مىشود، نماينده ولىفقيه به ميان جمع مىآيد و پس از تعارف و خوش آمدگويى در رديف اول مىنشيند.
تا اينجا آمدن هنرمندان البته با حاشيهها و سؤالهايى همراه بوده است. هرچه باشد نتيجه اين خواهد بود كه عرصه تبليغى و فرصت رسانهاى و در عين حال، تأثير اجتماعى بسيارى از اين هنرمندان خواه ناخواه بالاست.
با تأسف، در دنياى رسانهاى امروز تأثيرگذارى متوجه عناصر عميقتر و فكرىتر نيست، بلكه آنها عرصههاى خاص و محدود خود را دارند. اما دنياى رسانهاى انسانى را بزرگ مىكند، درحالىكه خود او هم چندان باور ندارد كه چنان باشد. دنياى رسانه و فيلم، مانند بازى پازلى است كه پازلها كمتر از نقش خود آگاه هستند. اما وقتى در يك كاراكتر پازلى قرار مىگيرند، خواه، ناخواه اگر اين پازلهاى فرهنگى از وارستگى شخصى و اخلاقى بيشترى برخوردار باشند، عناصر هدف در عرصه اجتماع و رسانه، عناصر سالم ترى خواهند بود.
آقاى قاضىزاده به اختصار گزارشى ارائه داد و سخن را تمام كرد. سپس از «هوشنگ توكلى»، براى اظهار نظر دعوت شد.
هوشنگ توكلى كه 63 ساله است در ابتداى صحبتهايش از پروردگار به خاطر حضور در مكه تشكر مى كند. سپس مىگويد:
«سه بار با من تماس گرفته شد كه در اين سفر باشم. بار اول از سوى مديريت بنياد فارابى؛ بار دوم از سوى معاونت سينمايى ارشاد كه به دلم نچسبيد؛ و سومين بار از سوى رييس دفتر رييسجمهور دعوت شدم. در روز آخر، اين پذيرش صورت گرفت