147مركزى نيست، با زحمت جمع مىشوند. اما اينجا همه چيز ايشان فراهم شده است».
با سيد موسى حسينى، خيلى زود رفيق مىشوم. گويى سالهاست همديگر را مىشناسيم. از دو برادر ديگرش كه روحانى هستند، آن هم از سرزمين تركيه، چيزى نپرسيدم. اما اين نكته درخور توجه بود كه فرستادن علمايى كه داراى تشخص ادارى و سازمانى و هيمنه سياسى و اجتماعى هستند، براى اروپا چندان نتيجهبخش نخواهد بود. آنچه بيشتر مورد نياز است، علماى جوان مردمى و پياده از اسب قدرت خيالى است كه بىشك گزينههاى بهترى براى به نتيجه رسيدن هستند.
در پايان جلسه، وقتى با سيد موسى خداحافظى مىكردم، پزشكى را ديدم كه به زبان افغانى سخن مىگفت: او «دكتر محمد وحيد احمدى» است كه خود را متولد كابل و متخصص بيهوشى و مراقبتهاى سى سى يو معرفى مىكند و از وضعيت درمانى سيد موسى مىپرسد و بيمارى او را كنترل مىكند.
دومين دعاى كميل در مدينه
دعاى كميل دوم مدينه با كمى تغيير در برنامههاى امنيتى برگزار شد. در ديدار از زائران، اين هفته همه وسايل را از دستگاه گذراندند و همه زائران از ديوار نيروهاى پليس عبور كردند. در سمت ديگر از خيابان امام على(ع) بسيارى از زائران پاكستانى و تاجيك و ترك ايستاده بودند تا اجازه ورود به مسير براى رسيدن به جلسه دعا را پيدا كنند. اما نيروهاى امنيتى اجازه نمىدهند. به همين دليل، ايستاده نظارهگر صحنه هستند و از دور در مراسم دعاى كميل شركت مىكنند.
محيطى نسبتاً گسترده، محل برگزارى دعاى كميل است كه هيچگونه سيستم دسترسى به امكانات برق، فيلمبردارى و بلندگو ندارد و بايد تمامى انرژى مورد نياز فيلمبردارى، بلندگوها و ساير وسايل مورد نياز از طريق موتورهاى برق موجود در محوطه تأمين شود.