24توجه لازم و كافى مبذول شود و براى تربيت انسانها سرمايهگذارى و دلسوزى شايسته صورت گيرد.
قرآن كريم با هدف تبيين ضرورت تربيت انسان و هدايت بهسمت ارزشهاى متعالى، بعثت پيامبر اسلام(ص) را منت و لطف الهى بر جامعه بشرى برشمرده و مأموريت اصلى آن حضرت را تربيت انسان دانسته است:
(لَقَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آيٰاتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ إِنْ كٰانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلاٰلٍ مُبِينٍ) (آلعمران: 164)
خداوند بر مؤمنان منت نهاد (نعمت بزرگى بخشيد) هنگامى كه ميان آنها، پيامبرى از خودشان برانگيخت كه آيات او را بر آنها بخواند و آنها را پاك كند و كتاب و حكمت بياموزد؛ هرچند پيش از آن، در گمراهى آشكارى بودند.
شيوه تربيتى پيامبر(ص) و اوصياى گرامش(عليهم السلام)، نشان مىدهد كه تعاليم اسلام، عالىترين نسخه براى دردهاى روحى و فكرى انسانهاست. برپايه روايات، هنگامى كه آيه شريفه (يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَكُمْ وَ أَهْلِيكُمْ نٰاراً وَقُودُهَا النّٰاسُ وَ الْحِجٰارَةُ...) 1 نازل شد، مردم از رسول خدا(ص) درباره چگونگى نگهدارى خود از گناه و آتش جهنم پرسيدند. پيامبر(ص) فرمود: «به دستورات الهى پايبند باشيد و