23فعليترساندن آنهاست. 1
تربيت ازديدگاه خواجه نصيرالدين طوسى، روشهايى است كه با آن، مدارج عاليه انسانى فراهم مىآيد و پستترين مراتب انسانى، به كاملترين رتبه خود، مىرسند. 2
با توجه به تعاريف فوق، تربيت بهمعناى فعاليتى تعاملى و دوجانبه بين مربى و متربى است و تا زمانى كه متربى به هدف نهايى تربيت، يعنى رشد و كمال دست يابد، استمرار دارد. با عنايت بهمعنايى كه براى واژه اصل مطرح شد، مىتوان چنين نتيجه گرفت كه «اصل تربيتى»، قاعده و دستورالعملى كلى است كه بر تمام روند تربيت تأثير خواهد داشت و درصورتىكه از آن تخطّى شود، دستيابى به هدف، به خطر مىافتد.
تربيت در اين معناى عام، شامل انسان و گياه و حيوان مىشود؛ مثلاً رسيدگى به گل و گياه يا ماهى و پرنده، تربيت آن است. در انسان نيز فرايند انتقال و تعميق دانشها و بينشها، هدايت و تقويت گرايشها، شكوفاسازى هماهنگ استعدادها و توانايىهاى انسان براى رسيدن به كمال مطلوب است. 3
3. ضرورت تربيت
انسان، تنها موجودى است كه تحول و دگرگونىهاى بسيار را مىپذيرد. بر اين اساس، ضرورت دارد به تعليم و تربيت انسان