218سپس بايد آلودگى خود را بزدايند و به نذرهايشان وفا كنند و برگِرد خانه كهن طواف نمايند. اين است [آنچه مقرر شده] و هركس مقررات خدا را بزرگ شمارد، آن براى او نزد پروردگارش بهتر است، و چهارپايان براى شما جز آنچه [حرمت آن] بر شما خوانده مىشود، حلال است. پس از پليدى بتها دورى كنيد و از گفتار باطل اجتناب ورزيد... و هركس شعائر خدا را بزرگ دارد، بىترديد آن نشانه تقواى دلهاست؛ در آن [قربانىها] براى شما منافعى است تا زمانى معين [چون شير و پشم]، سپس قربان گاه آنها در كنار خانه آزاد است.
همچنين در آيه ديگر، از نزديكى با زنان، گناه، دروغ، گفتوگوهاى بىفايده، جرّ و بحث و قسمخوردن نهى شده است:
(الْحَجُّ أَشْهُرٌ مَعْلُومٰاتٌ فَمَنْ فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ فَلاٰ رَفَثَ وَ لاٰ فُسُوقَ وَ لاٰ جِدٰالَ فِي الْحَجِّ...) (بقره: 197)
حج، در ماههاى معينى است! و كسانى كه [با بستن احرام، و شروع به مناسك حج] حج را بر خود فرض كردهاند، [بايد بدانند كه] در حج، آميزش جنسى با زنان، و گناه و جدال نيست!
لزوم رعايت قوانين و مقررات، به ويژه موازين اخلاقى و اجتماعى مختص حج نيست، بلكه آموزش نحوه زندگى براى همه ايام عمر انسان است و عاملى براى روانشدن و شيرينى حيات فردى و اجتماعى به شمار مىرود.
رسول خدا(ص) در مناسبتهاى مختلف با تأكيد مىفرمود:
انَّ الله اعطَى كُلَّ ذِي حَقٍّ حَقَّه و إنَّ الله فَرضَ فَرائضَ وَسَنَّ سُنَناً وَحَدَّ