189براى خدا بود، تنها پاداشى كه از خدا خواستند، پذيرش عملشان بود و اين، مقامِ تسليمى است كه همه كس بدان راه ندارد. اين امر، نشاندهنده كمال عبوديت و كوچكشمردن عمل در برابر خداست. خداوند سميع است و فرياد ناشنيده درون را مىشنود، و همچنين او عليم است و از اسرار درون انسانها آگاه. خداوند متعال نيز به سبب اخلاص آن دو عمل آنها را پذيرفت 1؛ زيرا خداوند فقط عمل اهل تقوا را مىپذيرد: (إِنَّمٰا يَتَقَبَّلُ اللّٰهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ) (مائده: 27).
ازآنجاكه ابراهيم(ع) سرمشق موحدان است، 2 طواف و نمازش نيز بايد صفا و خلوص نيت را به حجگزاران بياموزد. طواف از روى غفلت و نماز بىتوجه به ذات مقدس ربوبى، نه آن عبادتى است كه صاحبش را به خداوند نزديك كند و نه بازدارنده وى از معاصى است.
هاجر(عليها السلام)، خالصانه تسليم خواسته خداوند شد و در آن سرزمين خشك و سوزان، همراه با نوزادش سكنا گزيد. سعى او با لب عطشان و قلب سوزان در ميان كوه صفا و مروه، امروز بايد سرمشق زندگى موحدان باشد. بايد براى حجگزاران، درسآموزِ اخلاص شود تا در سعى و كوشش براى زندگى، رضاى خدا را در نظر بگيرند و سر سوزنى از دستور حق تعالى سرپيچى نكنند.
ابراهيم(ع)، خالصانه خود را تسليم امر پروردگار كرد و تصميم