106مراد از انجامِ اين فريضه كه از كمالِ عبوديت و محو شدن در جمال ربوبى حكايت دارد، اين است كه با مددِ قلبهاى پاكى كه در پيشگاه پروردگار جمع شده و قربى به هم رساندهاند، خواستههاى او نيز به استجابت و پاسخ مثبت بارور شود؛ و با سپردن خود به انبوه طائفان، در گردابِ انسانيت محو گردد و با گذشتن از خود و پيوستن به جمع، خداى را باز يابد.
ح) آخرت انديشى
نوع نگرش انسان به زندگى، در عملكرد و تصميمگيرىهاى او اثر خواهد گذاشت. اگر كسى دنيا را هدف نهايى خود بداند، طبعاً براى به دست آوردن آن به هر قيمتى خواهد كوشيد و از هيچ اقدامى هرچند ناپسند فروگذار نخواهد كرد.
اما اگر كسى معتقد باشد كه دنيا رهگذرى براى هدفى بالاتر و مهمتر است، و او بايد خود را براى جهانى بزرگتر و زندگى جاويد آماده كند، و اينكه در جهان آخرت، هر كسى بر سفره عمل خويش خواهد نشست 1 وهمچنين دريابد كه مناسبات آن دنيا غير از اين دنياست و انسان با نامه عملى روبهرو خواهد شد كه ريز و