169گرچه در اين بيت و حجره و مرقد رسول خدا(ص) همانند مسجد آن حضرت در طول تاريخ، تحوّلات و دگرگونى‌هايى در اثر توسعه و عِلل ديگر به وجود آمده است ولى به‌طورى‌كه اشاره گرديد، هدف ما در اينجا فقط تذكر و يادآورى تغيير و تحوّلى است كه در بيت فاطمه(عليها السلام) به وجود آمده است.

وليدبن عبدالملك خليفه اموى ¹ كه در سال 88 به قصد سفر حج وارد مدينه شده بود، به هنگام سخنرانى‌اش در مسجد رسول خدا(ص)، پرده حجره فاطمه(عليها السلام) كنار رفت و او متوجه گرديد كه حسن بن حسن بن على(ع) (169) ² در ميان اين خانه نشسته در يك دستش آيينه و با دست ديگر محاسنش را شانه مى‌زند وليد بلافاصله دستور داد كه اين خانه تخريب و به مسجد ضميمه شود. حسن بن حسن(ع) و همسرش فاطمه بنت الحسين(ع) با اين دستور مخالفت و از ترك نمودن اين حجره امتناع ورزيدند. وليد پيام داد كه اگر اين بيت را تخليه نكنيد بر سر شما ويران خواهم نمود، آنان باز هم مقاومت نمودند وليد دستور داد خانه را بر سر آنها و اطفالشان ويران كنند، چون مأمورين وارد خانه شدند و در اجراى فرمان وليد فرش از زير پاى حسن و فاطمه كشيدند، آنان به اجبار اين حجره را ترك و به خانه ديگرى كه متعلق به اميرمؤمنان(ع) بود، منتقل گرديدند. ³

بعضى از مورّخين مى‌گويند: اصل اين حادثه و كنار رفتن پرده اين حجره، در حال سخنرانى براى شخص وليد اتفاق نيفتاده، بلكه براى يكى از مأمورين وى كه در فاصله‌هاى مختلف جهت بررسى اوضاع مدينه به اين شهر وارد مى‌شد اتفاق افتاده و او اين موضوع را بعنوان امرى برخلاف شؤون خلافت تلقّى و در نزد وليد سعايت نموده، وليد هم چنين دستورى را صادر كرده است.

در ماه ربيع‌الأول سال 88ه.ق وليد به عمر بن عبدالعزيز والى خود در مدينه كتباً دستور داد همه خانه‌هاى اطراف مسجد را كه متعلّق به همسران و اقوام و صحابه رسول خدا(ص) بود تخريب و به مسجد ضميمه نمايد، او در نامه خود تأكيد كرده بود كه هر