68مبارزه با فرزندان آخرت آن را ترويج مىكنند. پيش از اين در حديث نبوى اشاره شد كه حكمت زيارت قبور، آن است كه ياد آخرت را در انسان زنده مىسازد. پس اينها (وهابيان) با جلوگيرى از زيارت قبور، درواقع ياد آخرت را منع مىكنند.
اين عملكرد وهابيان، برخلاف روايتى است كه از پيامبر اعظم(ص) نقل شد؛ پيش از اين گفتيم كه دعا و طلب آمرزش فرزند صالح، براى پدرى كه از دنيا رفته مؤثر است. اين امر منحصر به دعاى فرزند نيست، بلكه اشاره به دعاى هر انسان صالحى دارد كه دعاى او در حق ميت مستجاب شود. چنانكه در روايت نبوى(ص) از ابوهريره نقل شده كه پيامبر خدا(ص) فرمود: «اين قبرها سرشار از ظلمت و تاريكى بر اهل آنهاست و خداوند عزوجل با دعاى من، آن را نورانى مىسازد». همانگونه كه در مسند احمدبنحنبل و سنن ابىداوود آمده، حديث شريف بيان مىدارد كه ميت از دعاى انسانهاى صالح بهرهمند مىشود. از سوى ديگر گاهى انسان از عمل مردگان (اگر از بندگان صالح خدا باشند) بهره مىبرد؛ چنانكه آيه 82 سوره كهف بر همين مسئله دلالت دارد و مىفرمايد:
(وَ أَمَّا الْجِدٰارُ فَكٰانَ لِغُلاٰمَيْنِ يَتِيمَيْنِ فِي الْمَدِينَةِ وَ كٰانَ تَحْتَهُ كَنْزٌ لَهُمٰا وَ كٰانَ أَبُوهُمٰا صٰالِحاً فَأَرٰادَ رَبُّكَ أَنْ يَبْلُغٰا أَشُدَّهُمٰا وَ يَسْتَخْرِجٰا كَنزَهُمٰا رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ وَ مٰا فَعَلْتُهُ عَنْ أَمْرِي ذٰلِكَ تَأْوِيلُ مٰا لَمْ تَسْطِعْ عَلَيْهِ صَبْراً)
و اما آن ديوار، از آن دو نوجوان يتيم در آن شهر بود و زير آن، گنجى متعلق به آن دو وجود داشت و پدرشان مرد صالحى بود و پروردگار تو مىخواست آنها به حد بلوغ برسند و گنجشان را استخراج كنند. اين رحمتى از پروردگارت بود و من آن [كارها] را خودسرانه انجام ندادم. اين بود راز كارهايى كه نتوانستى در برابر آنها شكيبايى به خرج دهى.