56امير موسم حج قرار مىدهد، نه امام معصوم». 1
در دوران رسول خدا(ص)، درباره وجود منصب اميرالحاج، ديدگاهها همسان نيست. شمارى از منابع، از وجود اين منصب ياد كرده و افرادى را نيز به عنوان اميرالحاج نام بردهاند؛ اما شمارى ديگر وجود اميرالحاج در آن دوره را انكار كردهاند. پس از فتح شهر مكه در سال هشتم هجرى قمرى، پيامبر(ص) عُتّاببن اسَيدبن ابىالعيصبن اميه را عامل و كارگزار خويش در آن شهر قرار داد و بنابر نقل مسعودى، مراسم حج در آن سال، به سرپرستى او انجام شد. 2
بر پايه گزارشى، در سال نهم هجرى قمرى، پيامبر گرامى اسلام(ص) ابوبكر را به عنوان اميرالحاج به مكه فرستاد؛ 3 اما پيش از رسيدن او به مكه، رسول خدا(ص)، على(ع) را به جاى او منصوب كرد. 4
بر پايه روايتهاى ديگر، پيامبر(ص) مسئوليت امارت حج و ابلاغ سوره برائت را به حضرت امير واگذار كرد؛ 5 اما اهل سنت بر اين باورند كه حضرت على(ع) تنها مأمور ابلاغ آيات سوره برائت بوده و منصب امارت حج را همچنان ابوبكر بر عهده داشت. 6 اين در حالى است كه روايت ابن عباس از بازگشت ابوبكر به مدينه حكايت دارد. 7
در سال دهم هجرى قمرى، رسول خدا(ص) ، خود سرپرستى حاجيان را بر عهده گرفت و با انجام حجةالوداع، احكام و مناسك حج را به مسلمانان آموخت. 8