107بوده است و امامان معصوم(عليهم السلام) نيز در موسم حج حضور مى‌يافتند و انظار و افكار اصحاب و ياران خود را به تبعيت از اميرالحاج و عموم مردم معطوف مى‌داشتند؛ چنان‌كه از امام باقر(ع) - در حالى كه بعضى از اصحاب و ياران ايشان در روز عيد، همانند ديگران قربانى مى‌كردند - سؤال مى‌شود: ما در بعضى از سال‌ها در روز عيد قربان ترديد مى‌كنيم؛ چه بايد كرد؟ حضرت فرمودند:

الفِطرُ يَومُ يُفطِرُ النَّاسُ وَ الأَضحَى يَومُ يُضَحِّي النَّاسُ و الصَّومُ يَومُ يَصُومُ النّاسُ. ¹

روز فطر همان روزى است كه عامه آن را فطر مى‌دانند و روز عيد قربان همان روزى است كه ايشان آن را عيد مى‌دانند.

همچنين امام صادق(ع) نيز خطاب به معاويةبن عمار مى‌فرمايد:

اذَا غَرَبَتِ الشَّمْسُ فَأَفِضْ مَعَ النَّاسِ وَ عَلَيْكَ السَّكِينَةَ وَ الْوَقَارَ وَ أَفِضْ مِنْ حَيْثُ أَفاضَ النّاسُ.... ²

هنگامى كه خورشيد غروب كرد، [از عرفات به سمت مشعر]، به همراه مردم با وقار و آرامش كوچ كن و از مكان [يا زمانى] كه مردم حركت مى‌كنند، حركت كن.

البته امروزه «اميرالحاج» به معناى واقعى آن، كه امر همه حجاج بيت‌الله الحرام را برعهده داشته باشد، وجود ندارد؛ چرا كه جهان اسلام از داشتن حاكم واحد و مبسوط‌اليد محروم است و در حال حاضر با اختلافى كه بر جهان اسلام حاكم است و مقرراتى كه در سرزمين حجاز وجود دارد، هر كشورى سرپرستى را براى حجاج خود نصب نموده تا امور مربوط به حجاج خود را سامان بخشد. البته اگر عنوان «اميرالحاج» بر چنين سرپرستى هم صادق باشد، ثبوت پاره‌اى از احكامى كه در اين گفتار مطرح مى‌شود، بر چنين فردى، بعيد نيست؛ اما مى‌دانيم كه امروزه، حكم به ثبوت هلال ماه، از سوى حاكمان حجاز، تحت معيارهاى خاصى، صورت مى‌گيرد و حجاج بيت‌الله الحرام