50ابراهيم در مدينه زاده شد و مردى با تدبير و جلالت بود. وى در ميان خاندان خويش بر ديگران برترى داشت و پيوسته مردم را به ايجاد حكومتى دعوت مى‌كرد كه مورد رضايت اهل بيت عصمت و طهارت(عليهم السلام) باشد. شيخ طوسى در كتاب رجال خود ابراهيم طباطبا را از اصحاب و راويان امام جعفر صادق(ع) شمرده است. برخى رجاليون ديگر نيز ابراهيم را از شاگردان و ياران امام جعفرصادق(ع) و راويان حديث برشمرده‌اند. 1 همچنين گفته شده كه ايشان عقايد خود را محضر امام رضا(ع) عرضه داشته و از شك و گمان منزه نموده است.
نجم‌الدين محمد عمرى، نسب‌نگار شهير قرن پنجم هجرى، پيرامون شخصيت گران‌مايه جد سادات طباطبايى (ابراهيم طباطبا) مى‌نويسد: «ابراهيم طباطبا مردى بزرگ بود و در ميان قوم خود بر ديگران تقدم داشت. وى شخصيت خود را آشكار ساخت و مردم را به حكومت مورد رضاى آل محمد(ص) دعوت مى‌كرد».
ابراهيم از معترضان خلافت عباسى بود؛ چنان‌كه در قيام معروف شهيد فخ كه سال 169ه .ق، به وسيله گروهى از سادات و علويان عليه خاندان بنى‌عباس شكل گرفت، كنار حسين بن على شهيد فخ بود؛ اما از آن معركه جان سالم به‌در