188على(ع) دشمنى مى‌كردند، عقيده داشتند ايشان قاتل عثمان است يا دست‌كم به كشتن او كمك كرده است. اين نكته را نيز بايد در نظر گرفت كه برخى از بستگان آنان در جنگ با على(ع) كشته شده بودند. بنابراين ناصبى‌ها به گمان خود دشمنى‌شان از روى ديندارى بوده است. ¹

بايد از اين همه تعصب و جفا به اميرمؤمنان على(ع) تعجب كرد. لباس دين و تقوا پوشاندن به دشمنان اهل‌بيت(عليهم السلام) و تحريف سخنان رسول خدا(ص) با هيچ منطق و دستور اسلامى سازگار نيست. براى درك بهتر و بيشتر اين استنباط، توجه به چند نكته ضرورى است:

1. ابن‌حجر سخن پيامبر(ص) را كه مطلق و عام است و بيشتر مسلمانان آن را پذيرفته‌اند و به آن استناد مى‌دهند، در راستاى تمايلات نفسانى و مذهبى‌اش مصادره و تحريف كرده است تا به نتيجه دلخواهش دست يابد.

2. عملكرد امام(ع) را كه صحابى پيامبر(ص) و خليفه مسلمانان بوده است، به سبب تبرئه ناصبى‌هاى سنى و دفاع از وثاقت آنان، رفتارى دنيوى، براى تضعيف اسلام و متفاوت از حكومت پيامبر(ص) و حتى سه خليفه نخست ارزيابى كرده و زير سؤال برده است؛ زيرا اگر كارهاى امام(ع) در راستاى نصرت پيامبر(ص) و اسلام بود، دنيوى نبود و دشمنش نيز دشمن پيامبر(ص) و اسلام محسوب مى‌شد. با اين بيان، امام در نبردهايش به خطا رفته و بى‌گناهان فراوانى را كشته است؛ ازاين‌رو