158آنگاه فردى به نام احمد شاكر را شاهد گرفته كه اسناد اين سخن صحيح است.
نخست: اين حديث پيامبر(ص) نيست تا ارج و اعتبار داشته باشد؛ بلكه سخنى منسوب به صحابه است؛
دوم: آيا همه صحابه، حضرت را در گسترش دين يارى كردند؟ آيا امثال ابوسفيان و بنىاميه كه بزرگترين مانع گسترش اسلام بودند و تا آخر عمر نيز به اسلام خدمت نكردند و فقط در پى بهرهبردارى از آن بودند، 1 نيز مىتوانند مشمول اين سخن باشند؟
سوم: اين سخن گزافى است كه تشريع حسنات و سيئات از سوى پروردگار، مطابق نظر و خواستههاى مسلمانان باشد. آيا زناكارى، شرابخوارى و انواع فسق و فجور مسلماننماهايى مانند يزيد بن معاويه، خالد بن وليد، وليد بن عقبه، بسر بن ارطاة و... هم مقبول خداوند است؟
چهارم: به نظر مىرسد اين گفته، تحريف يا معادلسازى از روايتى از